Melleville

Slaapwandelen met Elin #52

22 augustus 2014

Wat hoor ik? Vraagt Elin. Is het een monster?
Er sluipt een beest langs ons huis. Het heeft een bek met tanden zo groot als flatgebouwen. Het is zwart als sombere gedachtes en alle slechte mensen zitten verstopt achter zijn schubben. Het monster stopt voor onze deur en brult harder dan wat we in onze leventjes bereiken.
Het is onweer, zeg ik tegen Elin. Er bestaan geen monsters, kleine schatje.

Slaapwandelen met Elin #51

11 juli 2014

Er zijn veel volwassen in de speeltuin van het Haagsche Bos. Ze werken aan hun lichaam.
Als een groep over de loopbrug is gejogd kan Elin er even op. In avonturenfilms hangen die bruggen heel hoog boven een rivier. De volwassenen stampen de brug weer op. Elin valt er vanaf. Ik zeg dat de speeltuin voor kinderen is. ‘We doen nog twee rondjes en dan zijn we weg’ hijgt een vrouw met een rood aangelopen hoofd. OPROTTEN! NU! zeg ik. De groep jogt door. Elin huilt. Als ze voorbij zijn ga ik met Elin in mijn armen op de brug staan. Mijn hoofd is ook rood. Daar komen ze weer. De vrouw met de rode kop stopt vlak voor me, de rest botst tegen elkaar op. De brug wiebelt. Elin huilt. Ik ben dat mannetje op dat Chinese plein die de tank tot stilstand brengt.
Later op de fiets naar huis weet ik dat mijn boosheid niets met de joggers in de speeltuin te maken had en al helemaal niet met het Plein van de Hemelse Vrede.

Slaapwandelen met Elin #50

7 juli 2014

Voor vaderdag heb ik een museumjaarkaart gekregen. We zijn de eerste bezoekers in het kinderboekenmuseum. Er is een tentoonstelling over Kikker en zijn vriendjes. In het huisje van Kikker zit Kikker met zijn zwembroek op zijn enkels. Langzaam trekt hij met lange halen aan zijn groene kikkerlul. Ik vind het eng. Elin is geïnteresseerder in de trap naar boven. Kikker kijkt op. ‘Godverdomme,’ mompelt hij, ‘ze komen steeds vroeger.’ Ik ga met Elin naar boven. We kijken naar de selfies van Heleen van Royen.

Volgende week gaan we naar het Gemeente Museum.

Slaapwandelen met Elin #49

7 juni 2014

Lorenzo viert zijn 6de verjaardag op de kinderboerderij. Er zijn drie ballonen opgehangen aan de glijbaan.
Een enorme Bart Smit tas vult zich met haastig uitgepakt speelgoed. Puntzakken vol snoep worden rondgedeeld. Kinderen gillen. De ouders van Lorenzo roken.
Het paard Nono wordt snoep gevoerd.
De Moeder van Lorenzo gilt: WE GAAN NAAR DE MAC!!
De kinderen gillen: MEKKIE!! MEKKIE!! MEKKIE!! MEKKIE!! MEKKIE!! MEKKIE!! MEKKIE!! MEKKIE!!
De stoet vertrekt naar het beloofde land.

Boedapest 2

2 juni 2014

Ik ben vergeten mijn onderbroeken in te pakken. De winkels in Boedapest zijn donker en lijken dicht. De mensen zijn doodeng. Vragen waar ik onderbroeken kan kopen durf ik niet. Sokken durf ik wel. Sokken worden vaak in winkels verkocht waar ze ook onderbroeken verkopen. Ik vraag aan een Hongaar: Excuse me, do you know where I can buy soks? Totaal onbegrip. Eh…soks?  Misschien weten Hongaren niet wat sokken zijn. Ik schreeuw SOKS! De man loopt weg. Soks is toch Engels? Of is het stockings? Ik vraag: Excuse me, do you know where I can buy stockings? De vrouw kijkt me raar aan. Ik bedenk me dat stockings misschien panty’s zijn. Stockings? Haar rechter mondhoek trekt een beetje naar beneden. Ze schudt met haar hoofd en loopt door. Ik wil het niet meer vragen. Na uren lopen vind ik in een buitenwijk een H&M. Ik koop sokken en loop terug naar het hotel.
Verdomme.