Melleville

Slaapwandelen met Elin #46

11 april 2014

Ik zit in de zon en denk aan Elin die op de crèche zit. Ik zou haar daar eigenlijk weg moeten halen. Samen vertrekken we. We leven van mais uit de velden en van koeien. Ik weet hoe ik koeien moet villen. Je doodt ze met een vuistslag en snijdt met een scherp mes rond de poten. Daarna snij je verbindingen van het ene cirkeltje rond de poot naar het andere. Je stroopt het vel er daarna gemakkelijk af. We maken er jassen van. En een tent voor in de winter. Ook slapen we eronder. We stoven het vlees in koeienbloed samen met de mais op een camping gasbrander. Vijf uur lang. Die mais moet ook zo lang omdat er geen gewone mais in de velden groeit. Het is mais dat in varkensvoer verwerkt wordt maar na vijf uur is het goed te eten. Met volle magen rennen we door de bossen. Als het gas op is grommen we de hele dag en eten we het koeienvlees rauw. We wassen ons in rivieren en lachen hard om alles.

Carnaval

18 maart 2014

Ik ben 7 jaar oud. Een been van een witte maillot is met sokken gevuld. Het is mijn smurfenmuts. Ik heb een blauwe coltrui aan. Mijn smurfenbenen zijn ook een witte maillot. Er zitten twee blauwe rondjes op mijn wangen. De smurfen lachen me uit in mijn hoofd. Mijn moeder verteld me dat carnaval heel gezellig is en dat het niet zo veel uitmaakt als het niet echt lijkt. Op de achterbank op weg naar Den Bosch halen mijn tranen het blauw van mijn wangen.

Slaapwandelen met Elin #45

6 maart 2014

Ik heb een nieuw atelier. Een oud huisje aan de rand van het centrum.
Het is schots en scheef en in de kieren wonen lieve spoken. Ze lachen om mijn geklungel met het klussen, maar op de goeie manier. Op zolder maak ik een huisje voor Elin.
Een paar maanden voordat Elin geboren werd droomde ik dat ze aan een bureautje zat dat ik voor haar in elkaar geknutseld had. Een schots en scheef, onbruikbaar bureautje. Elin huilt en ik voel de onmacht die in dromen zo voelbaar is. Paniekerig word ik wakker. Ik leg mijn hand op de buik waar Elin in zit. Ik voel een schopje of stompje en alle paniek verdwijnt.

Nu heb ik een huisje geknutseld. Een timmerman zou er om lachen. Ik denk dat er lieve spoken in willen wonen.

Slaapwandelen met Elin #44

9 februari 2014

Elin zit bij me op schoot. Het zaaltje loopt vol met kinderen die iets ouder zijn.
We zien een kartonnen landschapje. Een rookmachine blaast een beetje rook uit een meertje van crêpepapier. Twee grote libellen van papier-maché vliegen rond aan een hengel. Elin zegt ‘WOOOOH!’ en wijst naar de libellen. Een vrouw op stelten in een ooievaarspak loopt door het landschap. Elin verstijft. ‘Vind je het spannend?’ fluister ik en ik hou haar stevig vast. Twee handpoppen die op kikkers lijken zingen een liedje. Elin begint te huilen. De kinderen kijken begripvol om. Dan komt er een man in een krokodillenpak te voorschijn. Elin krijst het uit.
We staan op en terwijl we weglopen snap ik heel even wat Elin zag. We fietsen hard naar huis.

Slaapwandelen met Elin #43

15 januari 2014

Elin slaapt, ik luister naar haar ademhaling.

Een stem zegt:

VANAF NU BEN JE VRIJ VAN ALLE ZORGEN EN SCHULDGEVOELENS. HET IS WELLETJES!
JE HEBT GENOEG GEÏNVESTEERD IN DE VOORZIENIGHEID. NU BEN JE VRIJ.
OOK ALS JE EEN HELE ZAK LAYS PAPRIKA SUPERCHIPS EET VOEL JE JE NIET MEER SCHULDIG. WEL MISSELIJK WANT HET BLIJFT GOOR SPUL.
IK GEEF JE DIE VRIJHEID IN DE VORM VAN EEN KURKEN SLEUTELGAT DIE JE VOOR JE BUIK MOET HOUDEN.

Dat laatste snap ik niet helemaal. Ik blijf luisteren naar de ademhaling van Elin en val in slaap.