Het begeleidende stukje dat ik moest schrijven over "The First Time I heard Townes Singing" voor op de sampler 2008 cd van de ZuidHollandse Popunie. Een beetje prozaisch maar dat kwam door de cognac.
The First Time I Heard Townes Singing.
Het lied is een eerbetoon aan de oude singer-songwriters.
Die voor ons het gras gemaaid hebben waarover we naar de open deur van hun oude huis kunnen lopen. Zeer gastvrij allemaal.
Eenmaal binnen mogen we de hele inboedel meenemen naar ons eigen huis, en doen alsof het onze eigen spullen zijn. Het gras vertrapt achterlatend.
De eerste keer dat ik Townes van Zandt hoorde zingen leek het alsof hij die liedjes speciaal voor mij zong. Hij wist ervan. De angst en het onvermogen. De drank en de nacht.
Laatst hoorde ik Townes van Zandt 's-nachts in de auto, met vriendin Ilse halvewege Frankrijk. We aten iets vies in een wegrestaurant en reden met Townes weer verder de nacht in.

En Plato Maarten stuurde me deze mail: (een deel)
Dear Melle,

Had je dit al gezien,
LEONIEKE DAALDER DRAAIT:

John Dear Mowing Club - Marilyn Postcard (cd Hazelwood Music)
In een vlaag van intense behoefte naar een simpeler leven valt dit precies op zijn plek. Geen verrassingen, geen poespas, geen teleurstellingen: een prettig overzichtelijk simpel countryliedje.

(dit was 'm, de ansichtkaart met Marilyn Monroe waar het in het liedje om te doen is.)