John Dear Mowing Club - Idem
Wat heeft country noir te maken met grasmaaiers? Vraag dat maar aan Melle de Boer, aanvoerder van de Nederlandse band Smutfish die sinds kort door het leven gaat als John Dear Mowing Club, genoemd naar een club van grasmaaierfans. Over de bizarre naamsverandering zei De Boer onlangs: "Ik vond onze muziek niet meer passen bij de naam Smutfish. Alsof we eruit gegroeid waren. Het uitkomen van de nieuwe cd was de nu of nooit kans om met de oude naam af te rekenen." Flauwekul of niet, JDMC klinkt wel als een nieuwe start. Meer bevrijd, maar wel nog altijd met de klaagstem van De Boer als punt van herkenning. JDMC baant zich een weg tussen country, rock, folk en beatmuziek, met strakke liedjes, lossere eindjes en momenten die vervreemden, een combinatie die gebruikt wordt als de elementen van de spanningsboog. Met Marilyn Postcard als aarzelend begin, gevolgd door het straffe rootsrockliedje The First Time I Heard Townes Singing en het galmende New Eyes. Of zoals het tegen het eind: Reading A Book is een donkere klaagzang, gevolgd door het jengelig-melodische rockliedje The Hole In The Heart, waarna het in slome cadans verder gaat met Donald Duck Suit. Verrassend, spannend, veelzijdig. Mooie naam trouwens, John Dear Mowing Club (Bart Ebisch) Hanx.net