Opmerkelijk publiek in de MUZ in Nurnberg. Doodstil luisteren, beschaafd applaus en wild geschreeuw om nog een laatste liedje.
Het praten tussen de liedjes gaat beter. Thank you very much you were a great audience.
Wel een mooie zaal de MUZ, thuishonk van mede Hazelwooders THE GREAT BERTHOLINIS.
Lekker gegeten.
Bij het afrekenen naar het kantoor van de MUZ. Er hingen Backstagepasjes van de bands die daar gespeeld hebben aan de muur.
Ook een backstagepas van Herman van Veen. Dus ik wijs ernaar en vraag ze wat ze van Herman vonden.
Het was iets van lang geleden. Verontschuldigend. Sowieso nogal schuchtere mensen. Moeilijk communiceren. Ligt ook aan mij.
Jan Smit kennen ze ook niet in Duitsland. Ik vraag het her en der, maar niemand kent Jan tot nu toe.
De meest bekende en geliefde Nederlander hier was Rudi Carell.
Daarna om te slapen naar een soort woongroep voor kunstenaars en muzikanten. U kent het wel.
's ochtends in de superbus terug naar de Hazelwood studio.
Producer Gordon verteld enthousiast dat we door de club in Nurnberg, waar we gespeeld hebben, gevraagd zijn om op hun jaarlijkse festival te spelen. Het bruecken-festival.
Het gastenboek en een briefje van de woongroep waar we sliepen. Artist flat noemen ze het hier.