Geen benul hoe groot en mooi Duitsland is.
Nu iets meer.
Het zaaltje in Leipzig heet Ilses Erika. Voormalig oost Duitsland.
Een duister hol dat alle hoop doet varen.
Kennelijk een geliefde uitgaansgelegenheid want als we rond een uur of 2 snachts beginnen zit het vol.
Over het optreden schrijf ik niets, daar had je bij moeten zijn.
Heeft ook iets onnatuurlijks om over je eigen optredens te schrijven. Dat moeten anderen maar doen als ze daar zin in hebben.
Veel cd's verkocht en in een onbewaakt ogenblik ook veel cd's gestolen.
Nouja.
Nu terug naar Frankfurt.
In de bus zitten ook wat mensen van platenmaatschappij Hazelwood.
Voor me rijdt mower Sean en praat met mower Dick over Japan. Een extreem volkje zo blijkt, het individu is daar ondergeschikt.
Mower Dick praat altijd met veel overtuiging, ook als hij volslagen onzin uitkraamt geloof je hem.
Naast me slaapt Hazelwood Steven, een Mexicaan uit Los Angeles. Gister vertelde Steven over de band waar hij ooit in speelde. Tijdens hun optredens grilde ze, volgens Mexicaans recept een kip in een oventje op het podium. Tegen het einde van het optreden was de kip gaar, en werd aan het publiek geserveerd.
Aan mijn andere kant slaapt Mower Rob met zijn hoofd tegen een kussentje tegen een bevroren raam. Dat is wel prima omdat hij anders aan de lopende band zijn vieze shag rookt.
Achter me praten Hazelwood Denis en Hazelwood Kenneth in een onverstaanbaar maar ontspannen Duits.
Ik vind het prachtig allemaal.