Time out of mind van Bob Dylan.

Bob Dylan heeft dit album speciaal voor mij gemaakt.
Een hele eer.
In die tijd kwam Bob vaak langs in mijn atelier.
Vriendin Ilse was nog niet vriendin Ilse maar Ilse.
Ze zat in mijn hoofd.
Ik sliep er slecht van.
"Well my nerves are exploding, and my body is tense, I feel like the whole world, got me pinned up against the fence.
I just don't know what I'm gonna do
I was all right 'til I fell in love with you"

Bob kwam altijd met fijne wijn aan. We dronken veel.
Bob zong, ik tekende, 's avonds dronken we.
En 's nachts liepen we door donkere straten.
"Walkin through streets that are dead. Walking with you in my head"
Ik schreef de Limousine Song.
"I met her in the library,
I told her I was in love with her,
she wasn't in love with me"
Bob zong:
"I know you haven't made your mind up yet,
But I will never do you wrong,
I've know it from the moment that we met,
No doubt in my mind where you belong."

We gingen de kroeg in. Vroeg in de ochtend kwamen we terug in mijn atelier. Vaak bleef Bob dan slapen op mijn Martin Visser slaapbank. In de ochtend waren we wat somber.
"It's not dark yet but's its getting there" zongen we dan.
De Nespresso koffie beviel hem.

De dagen leken op elkaar. Bob zong, ik tekende enz...
Als je niet kan krijgen wat je wilt hebben ga je het haten.
Bob zat op de stoel naast mijn tekentafel en zong "Love sick",
Wel 1000 keer. Mijn favoriete liedje.

I'm sick of love
I wish I'd never met you
I'm sick of love
I'm tryin' to forget you"

We aten slecht. Alles leek nacht.
Liefdeswanhoop.
Werther, Rimbaud, Bob en ik.
Liefdessukkels.
We doen het onszelf aan.

"Just don't know what to do
I'd give anything to be with you."

Uiteindelijk ging Bob weer verder met zijn Neverending Tour.
Wel jammer, ik denk dat vriendin Ilse hem wel had gemogen.

i.o.v. altcountry.nl