Als ik nu eens zou vertellen dat ik een paar liedjes met Leonard Cohen samen geschreven heb. Dat zou wat zijn.
Dan reed ik naar de televisie studio in de auto van vriendin Ilse.
Dan zouden ze vragen, hoe kwam dat nou tot stand zo'n samenwerking?
Ik zou nerveus antwoorden dat Leonard me een mailtje stuurde omdat hij een tekening wilde kopen. Haha tuurlijk dacht ik dat het een grap was, maar toch... je reageert toch op zo'n mailtje en overmoedig antwoorde ik dat hij maar eens langs moest komen in mijn atelier.
Zo gebeurde het. Hij moest toch in Frankrijk zijn, dus Rijswijk was goed te doen.
Dood nerveus. Je gaat er toch in geloven. Tuurlijk wil Leonard Cohen een tekening kopen.
En daar was hij, ineens stond ie in mijn atelier. Een rustige oude man. Een beetje mijn vader.
Hij zocht een tekening uit en ik gaf hem mijn cd's mee. Allemaal wat gehaast. Dat was het dan dacht ik.
Maar hij mailde weer. Hij had naar de cd's geluisterd en had een idee voor een liedje. Zo kwam het. Daarna had ik ook een idee voor een liedje, dus daar heeft hij weer op gereageerd.
Dus de grote meester kwam gewoon langs in je atelier? Ja, gek eigelijk.
Ik herinner me dat hij iets zei zoals: 'Muziek is niet meer genoeg, goeie dingen komen nog maar zelden boven drijven..uiteindelijk natuurlijk wel ja... als lijk. Nu worden er luchtkussens onder de muziek gebonden, zo dat het niet eens zou kunnen zinken.'
Nee ik zeg niet welke liedjes het zijn, dat hebben we zo afgeproken.
Dan zouden ze me bedanken en de nieuwe cd eens in de lucht houden zodat u hem via de camera thuis kan zien.
En u zou denken, gut, die moet ik ook.