Meteen maar even mijn Smurfenverzameling bij mijn vader opgehaald.
Voor de nauwkeurigheid, mijn broer en ik spaarde allebei smurfen, de verzamelingen zijn samengevoegd en ik kan me herinneren dat mijn broer ooit zijn deel aan mij heeft geschonken.
Mijn verzameling dus.
Opgehaald bij mijn vader, want daar zijn ze niet veilig.
De pakjessmurf (lolsmurf!), waar Marco Raaphorst het in zijn reactie over heeft, nergens meer te vinden.
Ik weet hoe dat gaat.
De pakjessmurf is wel geinig om bij een net niet leuk genoeg kadootje te geven. De bakkerssmurf kan op een verjaardagstaart.
Zo verdwijnen ze dus, 1 voor 1.
Of, voor je het weet is de hele verzameling aan een nog nooit gezien neefje vergeven.
Dan vraag je van "waar zijn mijn smurfen toch?" Dan kijkt je opvoeder je glazig aan en zegt: "smurfen? die blauwe ventjes? nee, die hebben we aan neef Herman gegeven, die spaart ze bij de AH."
Neef Herman?
Godverdomme.
Nee, dat zal me niet gebeuren. Voordat de AH zijn nieuwe smurfenhype op gang heeft zijn mijn smurfen veilig in hun dorpje in Melleville.
Zwarte Smurf? verdwenen.