Als ik mij voorstel zeg ik mijn naam nooit.
Dat komt omdat ik stotter. Het is een overweging.
Juist als ik mijn naam moet zeggen bij het voorstellen moet ik vaak erg stotteren, dat weet ik.
Mensen denken dan met iemand die niet helemaal goed is te maken te hebben.
Als ik niets zeg bij het voorstellen kan er wellicht gedacht worden dat ik arrogant ben. Maar dat is de overweging.
Dat denken ze dan maar.
Meestal luisteren mensen toch niet echt naar je naam als je je voorstelt. Een enkele keer vragen ze door, dan vragen ze alsnog naar mijn naam. Dan kom je er niet meer onderuit.
Wat een gedoe toch allemaal.