Friday 15 August 2008 at 11:26 pm
15 augustus 2008
We zijn in Mexico geweest. De grens over bij Del Rio. We konden naar het Mexicaanse grensdorpje lopen over een lange brug in de brandende zon. Hoewel de auto in Mexico niet verzekerd is zijn we met auto gegaan. Na de brug meteen een toeristische stad. Veel Amerikanen gaan hier naar de tandarts omdat dat goedkoper is. We besluiten naar een volgend stadje te rijden in de hoop een niet zo toeristisch restaurant te vinden. Na 120 mijl door de woestijn vinden we slechts een paar verwaarloosde huisjes met Mexicaanse cowboys ervoor.
Het blijkt makkelijker Amerika uit dan in te rijden. Na twee uur in de rij wachtende auto's zijn we aan de beurt. Ik geef de paspoorten en de man met de zonnebril vraagt of we uit Georgia komen. Dat klopt zeg ik (omdat ik denk dat hij doelt op waar we Amerika in zijn gekomen), terwijl Ilse tegelijkertijd zegt dat we uit Nederland komen. Nu moeten we de auto uit en een hokje in waar alleen maar Mexicanen zitten. Aan de muur hangen foto's van America's most wanted criminals. Ik vertoon opvallende gelijkenis met een man die 2 mensen heeft vermoord, ooit een politieagent ontvoerde en iets heeft gedaan dat ik niet snap. We beginnen ons een beetje zorgen te maken.
Een beambte kijkt lang in onze paspoorten begint dingen over te schrijven. Een ander trekt plastic handschoentjes aan. Het is warm in het hokje. IELSAH! IELSAH! schreeuwt de beambte en Ilse loopt naar hem toe om een minutieus verslag te doen van de redenen van ons verblijf in Amerika en ons overhaaste vertrek uit Mexico. Waarom hebben we niets gekocht in Mexico? Waar slapen we vannacht? Wat zijn we van elkaar? Hoe spreek je de naam van je vriend uit?
Uiteindelijk blijkt het allemaal in orde. Het had niets van doen met mijn boevenbaard of opvallende gelijkenis met de crimineel aan het prikbord. Iedereen die geen American citizen is wordt gecontroleerd. Standard procedure.
Na nog een paar onzinnig ogende formaliteiten krijgen we een stempel in ons paspoort en mogen we verder. Tijdens onze reis worden nog vaker in de buurt van de Mexicaanse grens gecontroleerd door de Border Patrol.
Het blijkt makkelijker Amerika uit dan in te rijden. Na twee uur in de rij wachtende auto's zijn we aan de beurt. Ik geef de paspoorten en de man met de zonnebril vraagt of we uit Georgia komen. Dat klopt zeg ik (omdat ik denk dat hij doelt op waar we Amerika in zijn gekomen), terwijl Ilse tegelijkertijd zegt dat we uit Nederland komen. Nu moeten we de auto uit en een hokje in waar alleen maar Mexicanen zitten. Aan de muur hangen foto's van America's most wanted criminals. Ik vertoon opvallende gelijkenis met een man die 2 mensen heeft vermoord, ooit een politieagent ontvoerde en iets heeft gedaan dat ik niet snap. We beginnen ons een beetje zorgen te maken.
Een beambte kijkt lang in onze paspoorten begint dingen over te schrijven. Een ander trekt plastic handschoentjes aan. Het is warm in het hokje. IELSAH! IELSAH! schreeuwt de beambte en Ilse loopt naar hem toe om een minutieus verslag te doen van de redenen van ons verblijf in Amerika en ons overhaaste vertrek uit Mexico. Waarom hebben we niets gekocht in Mexico? Waar slapen we vannacht? Wat zijn we van elkaar? Hoe spreek je de naam van je vriend uit?
Uiteindelijk blijkt het allemaal in orde. Het had niets van doen met mijn boevenbaard of opvallende gelijkenis met de crimineel aan het prikbord. Iedereen die geen American citizen is wordt gecontroleerd. Standard procedure.
Na nog een paar onzinnig ogende formaliteiten krijgen we een stempel in ons paspoort en mogen we verder. Tijdens onze reis worden nog vaker in de buurt van de Mexicaanse grens gecontroleerd door de Border Patrol.
