Beste mensen,

Hoewel we erg vereerd zijn met de nominatie "Beste Recording' van 2008 in Den Haag hebben we na rijp overleg besloten ons te distancieren van de email actie.
Hierbij trekt de John Dear Mowing Club zich terug uit de wedstrijd.
Voor ons heeft de kwaliteit van een CD niets met het verzamelen van zoveel mogelijk email stemmen te maken.
Een paar jaar geleden maakten we met 'Lawnmower Mind' de beste Haagse CD, dat was toen de mening van Haagse popjournalisten ipv mailende fans en familie. Dat deze keer de bandjes zelf worden ingeschakeld om hun contacten hiervoor aan te spreken lijkt ons geen goede ontwikkeling.

De mensen die op ons gestemd hebben wil ik bedanken. Bedankt!
ow, en hier foto's uit Duitsland

Daar had ik donderdag met de Haagse wethouder van cultuur, Jette Kleinsma, in een rondvaartboot door Den Haag kunnen zitten.
Omdat we een subsidie van 1320 euro hebben gekregen waardoor onze tour van zo'n 40 optredens in het buitenland geen verliespost meer is. De wethouder zou ons in de rondvaartboot uitzwaaien en dit alles zou gefilmd worden door TV west.
We kunnen niet. We moeten spelen voor de Popronde in Heerlen.

We zijn veel te vroeg in Kiel. We drinken koffie in een internetcafe waar mensen World of Warcraft spelen. De uitgelezen plek om Commodore 64 spelletjes te spelen op de computer van Sean

Dan naar de club waar we spelen. Vanbinnen is het een krankzinnig bouwwerk. Een Engelsman heeft in de jaren 70 de kroeg het interieur van een oud schip gegeven. Inclusief een gigantische boeg.

De Engelsman kwam samen met zijn minnares een paar jaar geleden met zijn Porsche tegen een boom om het leven.
We worden door Jens, de nieuwe erg vriendelijke eigenaar rondgeleid door het vreemde gebouw. De badkamer waar we gebruik van kunnen maken heeft verschillende baden en een douche waar we makkelijk met z'n drieen onder kunnen.
Jens neemt ons mee naar het vegetarische restaurant Subrosa. Erg lekker.
Daarna meteen optreden. Het duurt even voor we erin komen, de mensen kijken naar me alsof er iets heel raars aan de hand is. Ik word er erg ongemakkelijk van en ratel door over dat we nooit met een setlist spelen en dat omdat ik nu nog een droevig liedje ga spelen het eigelijk een sad list is en dat het daarom toch misschien een volgende keer handiger is om wel een setlit te maken. Na afloop blijven de mensen weer maar door klappen, zodat we nog maar een paar liedjes spelen. Weer doorklappen, weer een paar liedjes. Misschien is het een Duitse gewoonte. Het Duitse publiek is tot nu toe erg fijn publiek.
De volgende dag weer naar Den Haag. Deze week nog Popronde optredens in Heerlen en Den Bosch. Daarna de tour met Daniel Johnston door Europa en dan weer naar Duitsland. Ik zal erover schrijven.

Om 4 uur 'snachts waren we klaar met alles. In ons hotel in Hamburg kunnen we uitslapen, maar ik heb het idee dat de schoonmaakster, die vroeg in de ochtend al een keer vloekend onze kamer binnenkwam de TV in de kamer naast ons zo hard heeft gezet, dat uitslapen niet aan de orde is. Het hotel is in de Grosse Freiheit strasse. Een drukke straat met paaldanseressen in barren. Een zijstraat van de Reeperbahn waar nog meer paaldanseressen dansen.
Voor dit alles moet ik een liedje op een balkon zingen voor een onduidelijke internetsite. Balcony TV. Zo hebben we ook eens in een lift gespeeld.
Omdat we laat moesten spelen liep ik met Sean naar een barretje waar de Nederlandse band Voicst speelde. Dat was mooi. Meer echt dan de meeste bandjes hier met hun zorgvuldig gekapte hoofdjes, sjaaltjes en strakke broekjes. Premature bandjes waarvan je zou denken dat ze eerst eens door een kampbeul onder handen moeten worden genomen voordat ze een podium opgaan. Na afloop van het optreden van Voicst moet ik van mezelf tegen de zanger zeggen dat wij later ook ergens speelden en als ze tijd en zin hadden het misschien leuk was enz... Mijn PR. Een aardige gast.
Op de weg terug werden we aangeklampt door opdringerige Poolse hoeren.
Het optreden was in een afgeladen nachtclub op de Reeperbahn. Angies Nightclub.
Een goed gevoel na het optreden en blije mensen achteraf, ook al ging mijn mondharmonica kapot en stond de microfoon van Rob niet aan.
Terug in het hotel teveel Commodore 64 spelletjes gespeeld.
-Inposible mission.
-Ghost's and goblins.
-Frantic Freddie.
-Aztec challenge.
-Choplifter.
Maniac mansion deed het niet.
De volgende ochtend zag ik de tourposter van onze tour met Daniel Johnston. Een mooie foto. Daniel zit onderuitgezakt, zijn dikke buik zichtbaar onder zijn T-shirt. Ik vermoed dat Daniel Johnston het vreselijk vindt om zichzelf zo te zien, maar mensen zullen hem wel zo willen zien. Een tragisch lot.

In Frankfurt eerst naar de Hazelwood studio.
Producer Gordon moet ons de weg wijzen naar een lokaal radio station voor een interview en wat liedjes.
Het verkeer staat stil en Gordon raast en tiert op alle auto's. Op een gegeven moment stapt hij uit en klopt op een raampje van een auto die volgens hem verkeerd staat. Hij schreeuwt en tikt op het raam dat snel dichtgedraaid wordt. De mevrouw erin trekt wit weg en rijdt snel weg. Gordon komt onze auto weer in en lacht hard. Hij vindt het zelf een erg goeie grap. Door al het verbaal geweld van Gordon is Mowing Rob, die onze bus bestuurd inmiddels uitgetreden. Sean en ik lachen wat schaapachtig op de achterbank. We komen veel te laat bij het radio ding, maar ik kan nog net vaag antwoorden op vage vragen. Daarna speel ik wat liedjes.
Later blijkt dat het radio ding werkt omdat er in het punkhol waar we spelen na afloop verschillende mensen op me af komen die gekomen zijn door het radio ding.
We speelden erg gedreven. Het werkte goed. Het nadeel daarvan is dat het publiek erg enthousiast werd en van geen ophouden wilde weten. Ze bleven maar klappen tot we tot 3 keer toe terugkwamen. Het deed de ontsteking in mijn lip geen goed. De volgende dag is ie zichtbaar dikker. Woorden met de letter F komen er raarder uit dan anders. Gelukkig is het ding nu weer enigszins normaal.
Een beetje gehaast log vanuit een nare lobby van een hotel in Hamburg. We moeten zo spelen op dat Reeperbahn Festival.

Nu in een hotel in een voorstadje van Wetzler.
De Contrabas past makkelijk in een Mercedes Vito.
2 uur later dan de bedoeling worden we opgewacht door een groepje mannen. Lieve ongemakkelijke mannen. De grootste wordt de Sigmeister genoemd en hij helpt ons verder.
Een andere ongemakkelijke man interviewt ons voor een plaatselijke krant. Hij vraagt of de liedjes over drank, verloren liefde en duisternis gaan. Ik leg uit dat dat wel meevalt. 'the songs are a way to cope with this darkness'.
Het bijna 2 uur durende optreden zelf ging goed. Er was nu zelfs wat communicatie met de Duitsers. Normaal kom ik niet verder dan een paar keer achter elkaar viele danke! zeggen, nu na een onzekere introductie van het liedje Leather Pants, kwam iemand met de vertaling ervan: Leder Hosen. Dat kon nu ook een paar keer achter elkaar worden gezegd. Waarschijnlijk denken ze dat ik knettergek ben, maar in het geheel werkt het.
Na toegiften rijden we achter de Sigmeister aan naar een prima hotel.
Morgen naar Frankfurt.
Ik ben het kaartlezertje van mijn fototoestel vergeten. Misschien kunnen we er ergens 1 kopen, anders zet ik de foto's zondag bij de blogs.

Een Mercedes Vito hebben we.
De vraag is of de contrabas erin past.
Een volgend probleem is dat we de Mercedes Vito pas om 3 uur kunnen halen en we om 6 uur in Wetzlar moeten zijn. Een dorpje in Duitsland. 4 en een half uur rijden.
Daarnaast is er door de Duitse boeker nog geen overnachting geregeld in Wetzlar.
Nog een paar jaar wil ik mezelf dit soort ongemak aandoen. Mijn investering in de Mowingclub. Daarna moet alles rendabel en goed geregeld zijn. Zo niet dan treed ik alleen nog in mijn huiskamer op. Jaarlijks te zien op een geheime internetsite.
U heeft nog een paar jaar.

Morgen naar Duitsland. Ik zal een dagelijks log bijhouden en voor zover mogelijk op de mowingsite zetten.
Uiteindelijk komt het verhaal ook in het magazine van de Popunie en op de muziekwebsite Musicfrom.
Dit is een beetje dubbel maar zo gaat dat.

Gister zag ik het programma 'Rock Nation' op de TV. Een afval wedstrijd. Een jongen was er de vorige aflevering bijna uitgezet door de jury omdat hij op een hippie leek. Nu met een make-over zag hij eruit als alle andere kandidaten en mocht hij 'door'. Daar schrijf ik dan van alles over en halverwege stop ik en denk, wat een gezeur. Die jongen, met zijn naive zoektocht naar roem, doet toch zelf mee aan dat programma.
Dan schrijf ik maar niets.
Wel denk ik dat over een tijd alle media-slachtoffers zich gaan groeperen en massaal hun leed over ons uit zullen storten in 'serieuze' TV programma's. Over hoe ze misbruikt zijn. Wij medeplichtige kijkers voelen dan zoiets van, gut, dat heb ik nooit geweten. Nu al zin in.

vanavond is de opening van de Pier van Dordt.
Mijn duiveltjes behang hangt daar.
De opening is om 19 uur op het Admiraalsplein in Dordrecht (ingang aan de Van Kinsbergenstraat 36/38). De pier en appartementen zijn die dag vanaf 17 uur geopend, maar de officiele opening vindt pas plaats om 19 uur door Gerrit Willems (directeur CBK Dordrecht) en Jan Lagendijk (wethouder cultuur).

Zondag 5 oktober om een uur of 20.00 ga ik daar optreden. De Haagse Dust Bowl Drifters spelen dan ook. Gezellig.

Gefeliciteerd, jullie zijn genomineerd voor de Haagse Pop Prijzen 2008!
Van woensdag 17 september tot en met donderdag 16 oktober kan er gestemd worden via deze website.
Onder de inzendingen worden 2x2 vrijkaarten voor de finale van de Haagse Pop Week verloot.
Dus promoot jullie nominatie via de my space, hyves, website, flyers, posters etc en sleep die Haagse Pop Prijs binnen!!!

We zijn genomineerd in de catagorie Beste Recording. Samen met nog 3 andere bands.
In mijn ene oor fluistert een zure idealist: dit is natuurlijk erg aardig, maar hou je hier verre van. Beste Recording? wat is dat voor rare categorie? In 2004 was jullie 'Lawnmower Mind' de beste CD van Den Haag. Besloten door een jury. Nu is de beste Haagse Recording van de band met de meeste e-mail vrienden. En wie promoot je met dat gemail nu eigenlijk? En wat is de werkelijke prijs na al dat gedoe? Op een paar websites vermeld worden als winnaar van een Haagse Pop Prijs? Dat gemail en ge-sms is een gedrocht van de tijd. Het grauw deint mee op dommigheid. Kane is toch ook gewoon kutmuziek met een goeie marketing machine? Hou je hier verre van.
-De gemankeerde marketeer spuugt, met zijn door een ontstoken bijholte opgezette lippen in mijn andere oor: genomineerd! Nu heb je via deze weg een kans om je CD opnieuw onder de aandacht te brengen. Toen jullie CD uitkwam was je van alles beloofd, maar er kwam niets van terecht. De mensen weten niet eens dat jullie CD bestaat. Ga mee met de tijd, mail de hele wereld. Promoten is nu eenmaal mensen tot vervelends toe lastig vallen. Van de mensen die dit niet leuk vinden moet je het toch niet hebben.

Hmmm. Mooi, dat 'grauw deint mee op dommigheid' van die zure idealist. Maar waarom hij nu weer Kane erbij haalt? Die nare marketeer heeft toch ook wel een punt. Gedoe. Wat denk u ervan?

De ontsteking in mijn lip is terug. Een jaarlijks evenement. De pijn is gelukkig zo goed als weg maar mijn lip is opgezet.
De eerste keer dat dit gebeurde was op de achterbank van een Mazda 323 op weg naar een vakantie naar Denemarken. Ik moet zo'n elf jaar geweest zijn.
Mijn lip groeide. Mijn lip was groter dan de rest van mijn lichaam. Mijn lip was groter dan de Mazda 323.
Ik weet dat alles in je mond groter voelt dan dat het in werkelijk is, maar mijn lip was kolossaal.
Mijn moeder zei dat het wel meeviel. De Deense doktor schreef een kuur van het een of ander voor en het ding verdween.
Elk jaar laat de ontsteking even van zich horen.
De huisarts schreef ook een kuur voor maar het bleef terug komen. De tandarts zag ook iets. Verscheidene gruwelijke specialistische operaties achter de rug. uren achterover in een stoel. Maar het hielp geen zier. Toen een grondig onderzoek in het in het Diaconesse ziekenhuis in Voorburg. Zij hebben iets gevonden. Wat ze vonden is me nog steeds niet duidelijk. Een operatie was mogelijk, maar die zou zo ingrijpend zijn dat de gevolgen ernstiger zouden zijn dan de klachten nu. Ik wacht het maar weer even af. Gelukkig deze week geen optredens.

Erg leuk, het Popronde optreden in in Café 2CV in Nijmegen. Mowing Rob kwam met het plan het missionaris-orgel overdwars te zetten zodat er niet steeds een zwarte kist voor me staat. Dat gaf wat ruimte. Het elektrische gitaar spelen ging boven verwachting. De gitarist van de band voor ons, Okieson, vroeg welk effect ik gebruikte. Kortom een prachtige avond.
Mowing Sean kon helaas niet mee omdat de bus waar we mee naar Nijmegen zouden gaan met geen mogelijkheid wilde starten. De Rode Golf bood enige uitkomst.

Pier van Dordt

Flink in de weer met dansende duiveltjes op de muur spuiten in de renovatieflat in Dordrecht.
Het is een hele klus. De duiveltjes dansen vrolijk en door mijn onhandigheid word ik zelf ook steeds roder.
Bij de 3de spuitbus spuit ik mezelf recht in mijn gezicht. Maar ik ben op een rare manier blij. Een vrolijkheid die ik me sinds mijn soft drugs experimenten op de Rijswijkse Openbare Scholengemeenschap niet meer kan herinneren. Bij de 4de spuitbus merk ik dat de bouwvakkers buiten een fijn muziekje op hun radio hebben en ik dans met mijn duiveltjes mee. Het is een groot feest. Ik dans als grote rode opperduivel temidden van al mijn dansende duiveltjes. Ik beweeg wild en schreeuw mee met de muziek. Eigenlijk ben ik meer god dan duivel omdat ik die duiveltjes gemaakt heb, maar dat maakt alles nog mooier
Dan ineens zie ik een verschrikt stel met open monden naar me kijken. Ik kom meteen bij zinnen en wil iets verstandigs zeggen, maar ze zijn al weg. De deur laat ik maar even open staan. Dan kan het wat luchten.

Gister met Henk het liedje met Daniel Johnston gemixt in de Sahara sound studio. Dat is altijd gezellig.
Ook even naar de rest van de liedjes geluisterd en het voelde goed.
Door drukte en ongeregeldheden in Melleville komt de CD pas volgend jaar uit. Zo nu en dan wel een filmpje op deze site en youtube.
Hoewel de studio laatst is opgeruimd, hangt de MTfeet flyer er nog. Mijn eerste echte band.
Zo, en dan nu naar Dordrecht voor de muurschildering.

Dat was leuk in de bieb. Geen verslag. Dan had u er maar bij moeten zijn.
De voor mij volstrekt nutteloze Gouden Gids heb ik vorig jaar al af weten te zeggen. Op het Allartlog vond ik nu ook de manier om van de telefoongids af te komen.
want ook niet-boomknuffelaars vinden het zonde van het papier...
klik hier voor meer info.


foto:stopdetelefoongids.nl

We hadden het kist-orgeltje maar weer eens meegenomen, maar door de hectiek van het festivalgebeuren in Saarbrucken had ik toch het lef niet om het ding op het podium te zetten. Morgen in de bibliotheek in Den Haag om 14.00 uur gaat het wel lukken met het orgeltje. Het spelen ging goed. Geen idee wat ik tussen de liedjes moest zeggen. Platenmaatschappij Hazelwood had gevraagd of ik wat sponsoren wilde bedanken, maar dat kwam er niet van op de een of andere manier. Dus gewoon weer een aantal keer VIELEN DANKE!! Het werkte prima. Onmacht op het podium vinden ook Duitsers vermakelijk. Achteraf kreeg ik zelfs complimenten over mijn gitaarspel. Sinds het vertrek van Mowing Dick speel ik zelf de electrische gitaar en dat is nogal een avontuur. Ik heb gemerkt dat zittend electrische gitaar spelen beter gaat dan staand.
Leuk dat Stuurbaard Bakkebaard ook speelde. Het bewijs dat er toch leuke bands uit Nederland komen.
En hier een interview op de Haagse 3voor12 website. Ik kan me er niet helemaal in vinden als ik het terug lees maar zo gaat dat nu eenmaal. Zo lees ik in het interview dat ik met het woord 'Mellegevoel' kwam, en dan ook nog een beetje tevreden om me heen kijken. Terwijl de interviewster zelf met dit woord kwam toen ik geen idee had wat ik op een vraag moest antwoorden. Maar al met al een leuk interview.

Zo. Op naar Saarbrucken in de auto van mijn vader.
Mijn labtob is kapot en het toetsenbord waarop ik nu typ is gemankeerd.
Mijn telefoon ben ik verloren en de 2 doet het niet van de geleende telefoon.
Maar ach, nog niet zo heel lang geleden had ik niets van wat ik nu mis.

Vanaf 19 oktober exposeer ik samen met Rik van Iersel, van het Beukorkest in Livingstone Gallery in Den Haag. Krijgt u nog geen uitnodigingen voor mijn exposities en wilt u een uitnodiging ontvangen? Mail dan uw adres via de contact button op deze website. Het belooft een gezellige opening te worden.

Gister naar Galerie Willy Schoots in Eindhoven. Er was een opening en mijn tekeningen hangen in een van de ruimtes. De grootste ruimte was voor Klaas Gubbels. De koffiepottenman. Zijn vrienden Armando, Cherry Duyns en Jan Siebelink waren er ook. Een grijze aangelegenheid.
Vanochtend naar een deprimerende renovatieflat in Dordrecht. Ik ben daar gevraagd om een muurschildering te maken. Een leeg huis met voor elke kamer een kunstenaar. Jeugdige onverkoopbare muren. Het project heet: De pier van Dordt . Bij binnenkomst wist ik meteen wat ik voor muurschildering ik wilde maken. Duiveltjes behang.