Ik wil me alleen nog omringen met zinvolle dingen. Het nieuwe Mellinisme.
Dus heb ik alle onnodige dingen van mijn Jan Janssen Hybride fiets gehaald.
De derailleur en de handremmen driftig eraf gesloopt en het achterwiel vervangen door een achterwiel met terugtrap rem.
3 fietsenwinkels vertelden dat het onmogelijk was. Een terugtrap achterwiel in een racefiets.
En een gedoe was het. Buisjes, ringetjes en bouten om de ketting recht over de tandwielen te laten lopen, maar het is gelukt.
De stuurpen is verstelbaar. Het stuur kan naar voren voor de wat langere tochten en met het stuur omhoog is het ontspannen fietsen in de stad.
Het begon met hebberigheid naar deze fiets. Net iets te trendy. Gebaseerd op de fixie.
Bij de fixie zit het achtertandwiel vast aan het achterwiel. Hierdoor kan je niet stoppen met trappen. En er zit geen rem op. Een rage onder fiets koeriers en wielerfanaten, maar ik zie er mezelf vreselijk mee verwonden. Hard een heuvel af. De knieen krankzinnig op en neer en in paniek de voeten van de trapper zodat de fiets niet meer te stoppen is, de dood tegemoet. Nee geen fixie voor mij.
Mijn nieuwe oude fiets fietst heerlijk.
Morgen met de Mowingclub naar Arhus in Denemarken. Te ver om de fietsen.