Met mijn schildervriend Robbin ging ik in het Paard van Troje eten maken voor de Handsome Family. Het begon echt allemaal lekker te ruiken toen de Handsomes binnenkwamen om aan te kondigen dat ze net uitgebreid gegeten hadden. Handsome zanger Brett Sparks vertelde dat zijn vrouw, Rennie, haring had gegeten, iets dat hij zelf nooit zou doen door het opgroeien in een gezin waar zelfs gerookte zalm nog gebakken moest worden.
Het eten maken had in ieder geval zijn doel gediend, namelijk het eerste contact met de Amerikanen iets minder ongemakkelijk maken.
Ook werd meteen duidelijk dat de portretten op de zeefdruk-concert-poster, aardig overeenkwamen. Rennie wat minder, die heeft iets krankzinnigs op de poster, maar tijdens de soundcheck van de Handsome Family zag ik Rennie lachend wijzen naar hun zeefdruk, die in de zaal hing. Hij viel in goede aarde. Ze hebben er een paar meegenomen. Ik ben benieuwd of de zeefdruk de reis naar Amerika zal maken en ergens in het Handsome Family huis in zal eindigen.
Bij mijn optreden met Roeland op Accordeon en Jan Willem op Cello voelde ik een hoop vuur. We hebben afgesproken dit vaker te gaan doen.
In het optreden van de Handsome Family zat veel vaart, waardoor de luie, slepende, huiskamer sfeer die de CD's hebben wat verloren ging. Ik snap het wel. Het hart kan niet altijd open op tafel liggen en op de een of andere manier was door het geroezemoes bij de bar ook de sfeer niet naar al te diepgravende dingen.
Na het optreden vroeg ik, vol ongemak, aan Brett of ze nog een liedje in onze kleedkamer wilden spelen. Het is een onderdeel van het hele 'John Dear Mowing Club presents:...' concept, maar ik voelde me wat ongemakkelijk bij het vragen. Hij antwoordde wat ontwijkend maar niet onwelwillend. Ik zou het ook wat ongemakkelijk vinden als een voor mij volstrekt onbekend voorprogramma mij dit zou vragen. Maar toen ik voorstelde 'Wayfaring Stranger', een Amerkaanse traditional, te doen stemde hij toe.
De violist van de Handsome Family schoof al snel aan in onze kleedkamer en later kwam Brett. Hij bleek de tekst maar vaag te kennen en bromt vriendelijk wat mee. Van gekkigheid had ik ook geen idee meer wat ik zong. Toch werd het een bezwerend geheel.


Bestel de zeefdruk hier