Foto's van Arjen Born, 1 oktober Paard van Troje.

Meer foto's

Website Arjen Born

Bovenin de douche van mijn nieuwe huis zit een luikje.
En daar moet natuurlijk ingekeken worden.
Er groeit iets. Duidelijk een tak. Er moet een boom in de donkerte achter het luikje groeien.
Ik heb geen idee hoe de gangen achter het luikje lopen lopen, maar het is raar omdat mijn douche halverwege de woning zit en er onder, boven en naast me mensen wonen.

Ik was van plan een blog te schrijven over het optreden in de Bunker in Gemert, maar ik kwam niet verder dan de dichte mist op de terugweg. Een mist zo dicht dat door de concentratie op de bijna onzichtbare verkeersborden, het verhaal verloren ging.
Maar ik kreeg een leuk mailtje dat de avond mooi verwoorde en weer een beetje deed inzien waarom ik het doe.


Beste Melle,
 
Ik vond het een bijzondere avond gisteren.
Niet alleen bijzonder omdat het publiek bedroevend een poging deed een octaafje mee te blèren,
een stelletje een teleurstellend walsje maakte (typisch: teleurstelletje),
mijn ex waardeloze smoesjes gaf waarom hij op mijn verjaardag niet had gebeld
en de man met de hoed een nummer verkrachtte door mij in het refrein om geld te vragen...
het was vooral bijzonder, bijzonder mooi, omdat je hele mooie liedjes kon vertellen.
Gestoken in verschillende jasjes, gebracht met een goeie dosis doe-het-zelfmentaliteit. Daar hou ik van.
Aangezien ik gister niet naar je toe ben gekomen om dit te vertellen, vertel ik het nu.

 In eerste instantie ben ik niet op je afgestapt vanwege mijn ontstoken oog,
voor mijn belevenis een devil eye waarmee ik geen vrienden maak,
dat waarschijnlijk een stiekem goed excuus was voor mijn schijterige
- ik-durf-niet-op-mannen-met-baarden-af-te-stappen-die-heel-goed-kunnen-zingen - houding
(dat die mannen dan wel of geen baard hebben maakt misschien niet eens zoveel uit,
maar ik weet wel dat me precies hetzelfde gevoel bekroop bij Tony Dekker
van Great Lake Swimmers, die ook de baard droeg en goed kon zingen).
In de tweede instantie ben ik niet op je afgestapt omdat je naar boven verdween
en mijn maatje mij vervolgens, nog net niet in een wurghouding, naar buiten sleurde
zonder de zin om nog lang te moeten wachten. Ze was denk ik moe.
Waarschijnlijk doen al mijn bovenstaande 'instantie's' er niet zo zeer aan toe maar het schept wel helderheid,
aangezien ik op dit moment de dingen niet helder zie, met een ontstoken oog, wel zo fijn.
 
Okeee. Dat is er uit en hopelijk komt het er bij jou iets meer als een beetje in: je bent een coole artiest!  
Gaag zou ik nog willen weten of je solo-materiaal hebt naast het John Dear Mowing Club album?
Zo ja, dan eh..yeah!..doe mij d'r een. Zo nee, dan wacht ik vol smart op een nieuw plaatje...
 
Bedankt Melle!
 
Renée   

Column: Melle’s Maaiveld (5)

Ik weet dat het eten van vlees, net als het roken van sigaretten iets van vroeger is.
De keren dat ik vlees eet probeer ik dat met zorg, liefde en een beetje schaamte te doen.
De slager vrolijkte zichtbaar op toe ik hem vroeg een riblap éénmalig door een plaat van 5mm te draaien.
Die 5 mm en sowieso dat hele bij de slager gehakt laten draaien heb ik van een kookcursus. Daar vertelde ze me ook dat supermarkt gehakt veel vetter is en van restvlees gemaakt wordt, dat ik weet niet hoe vaak door een gehaktmolen gedraaid is.
De slager werd zo vrolijk van mijn verzoek dat hij een gedetailleerde uitleg gaf over het maken van een Italiaanse gehaktsaus, zodat ik niet meer durfde te zeggen dat ik hamburgers wilde maken.
Opgewekte slagers zijn eng, ze moeten wat nors zijn. Boos van het omgaan met dode dieren.
Maar goed, snel naar huis met mijn voorzichtig ingepakte zakje vlees.
De saus. Mayonaise, gele mosterd, ketchup en augurk door mijn nep Magic Bullet.
Dat had ik hiervan.
De rest werd een combinatie van bovenstaand recept en een herinnering aan een aflevering van de Keuringsdienst van Waarden over de perfecte hamburger. Van die aflevering staat me bij dat rauwe ui, in de net op de grill gelegde hamburger geduwd werd.
Op het internet recept word überhaupt niet over ui gesproken dus vandaar de combi.
Het broodje zelf blijft lastig, in dit geval heb ik de zogenaamde Italiaanse bol doormidden gesneden en op de grill gelegd, maar een volgende keer probeer ik iets anders.
Door al het enthousiasme vergeten een foto van het ding te maken.
Verder heeft Allard Robert vandaag, zo uit de losse pols, een geweldige hoornpartij ingespeeld op een nieuw opgenomen liedje dat 'Yourself' heet en op de in het geheim uit te brengen nieuwe CD komt te staan.

The Feedbag’s Shake Shack Burger Lesson from The Feedbag on Vimeo.

Duiveltjes an de muur bij Bandirah!

Eerste schets voor de nieuwe zeefdruk van 'John Dear Mowingclub presents:...'
De concertposter voor Romi Mayes, 3 december in het Paard van Troje, Den Haag.

De dikke stukadoor verzint steeds redenen om mijn slaapkamer niet te stuken.
Dat is nu al weken aan de gang. De eerste helft heeft hij prachtig gedaan, dat moet gezegd, maar nu de rest nog.
Het lijkt erop dat de dikke stukadoor mijn slaapkamer gewoonweg niet wil stuken, maar wat kan de dikke stukadoor nu mijn slaapkamer schelen?
Het heeft niets met mijn slaapkamer te maken.
De dikke stukadoor neemt zo veel klussen aan dat het onmogelijk is om binnen redelijk tijdsbestek die klussen te klaren.
Is er dan niets dat je kan doen dan afwachten in een onaf huis?
Morgen komt ie, zei de dikke stukadoor.
Puffend en hijgend en zwetend van het verslepen van zijn dikke lichaam komt de dikke stukadoor binnen om met die schriele piepstem een zielig lulverhaal af te hangen.
Dan ebt mijn boosheid weg, dan heb ik medelijden met de dikke stukadoor, dan hou ik van de dikke stukadoor.
Maar koffie zetten voor de dikke stukadoor doe ik niet!

In mijn oude atelier woonde ik samen met het spook van de vorige bewoner.
Nooit heb ik het mijn plek kunnen noemen en toch heb ik er 12 jaar gewoond en gewerkt.
In mijn oude atelier rook het 's ochtends naar de Toko. De zware, smerige lucht van trassi.
Op zaterdag stond er een draaiorgel voor de deur liedjes van Marco Borsato te draaiorgelen.
De kerk 50 meter verder klonk elk uur . Om 12 uur 's-avonds 12 keer. Om 6 uur 's-ochtend 6 keer. Op zondagen 2 keer een half uur lang krankzinnig geklingel, de boventonen fascineerde me en maakte het dragelijk, maar wat een imbeciel ritueel.
Emiel de plantenman die zijn auto altijd pal voor mijn deur zette. Sowieso de auto's voor mijn deur. Soms moest ik even met mijn fietsstuur over de lak of tegen een spiegel om mijn atelier binnen te komen.
Het neurotisch kloppen op steen door de oude vellen in het atelier naast me. Zij dachten steen te houwen, maar klopten foeilelijke dingen bij elkaar om tussendoor hun smerige shag te kunnen roken.
Het pissen en kotsen tegen mijn gevel door kroegverlaters. De plas van pis waar je overheen moest stappen om binnen te komen was 's-winters bevroren.
Die papiertjes met dat grappige paardje erop gedrukt die ik voor mijn deur opraapte voor mijn plaatjes verzameling, waren voor coke bedoeld. De zogenaamde 'Pony Packs'.
En toen, de laatste jaren, de komst van de tokkie-bar. Tot diep in de nacht tokkie-muziek met Pa tokkie die de elke avond 'I can see clearly now the rain is gone' bulderde, uitversterkt met een galm van heb ik jou daar.
Dat werd me teveel. Toen moest ik weg.
En nu, nu mijn oude atelier eindelijk helemaal leeg is, voelt het alsof ik uit de gevangenis kom. Ik weet natuurlijk niet echt hoe het is om uit de gevangenis te komen, maar zoiets moet het zijn. Bevrijd. Ik ben er een beetje emotioneel van.
In mijn oude atelier heb Ik heb mijn nieuwe CD opgenomen. Hij moet in november uitkomen.

Morgen spelen we op het Blog-art festival in Theater aan het Spui in Den Haag.
We spelen een akoestische set op het wat eigenaardige tijdstip van 4 uur in de middag. Komt dat zien!

Zie hier het programma

Een eigenaardige foto op picture is unrelated

Paard van Troje 02 Oktober Foto: Arie Wapenaar.

Meer Foto's optreden Paard van Troje van Arie Wapenaar

O en kom vanavond naar het Paard van Troje. gister weer geoefend met Roeland Drost op accordeon en Jan Willem Troost op cello en heb er een erg goed gevoel over. Daarna de Handsome Family!

klik hier voor column