Melle's Maaiveld (6) klik hier

Bassist zet liever contrabas op zijn vliegtuigstoel
 
'Den Haag - De uitverkiezing van de Haagse bands voor het South By Southwest festival volgend jaar in de Verenigde Staten heeft al tot de eerste logistieke problemen geleid. Zo blijkt de bassist van John Dear Mowing club, Rob Lagendijk, vliegangst te hebben. Als het aan hem ligt wordt de voor hem gereserveerde stoel in het vliegtuig ingenomen door zijn contrabas. Lagendijk zelf is in onderhandeling met een rederij die hem twee weken voor het festival naar de andere kant van de Atlantische Oceaan brengt. Vanaf de Amerikaanse oostkust zal hij dan zijn reis naar Austin, Texas vervolgen per Amtrak-trein.
De uitgenodigde Haagse bands treden drie keer op tijdens het festival van 12 tot en met 21 maart. Dat gebeurt eenmaal op een door de festivalleiding aangewezen plek en twee keer op een lokatie waar het Haagse festival Crossing Border zich met andere artiesten presenteert. De beeltenis van John Dear Mowingclub frontman Melle de Boer siert inmiddels de website van het Amerikaanse muziekfestival.
De organisatie van SXSW roemt daarop de samenwerking met Crossing Border en zegt uit te kijken naar de komst van 'deze dynamische organisatie en haar bands'. De geselecteerde Haagse groepen Nicad, rebelle, John Dear Mowing Club, So What en The Deaf worden gerekend tot de beste bands van de stad Den Haag en kregen aanvankelijk vier plekken toegewezen. Muzikanten konden zich via Crossing Border aanmelden, die een selectie maakte en negen groepen voordroeg...'

PS. Ik kan melden dat de vliegtuigstoel reeds gereserveerd is.

Mowing Rob Lagendijk.

Ik vergeet altijd hoe lekker peren zijn.
Ze lagen bij het fruit in onze kleedkamer van ons op de valreep optreden bij het Crossing Border festival, en heb ze mee naar huis genomen.
Toch komt het er nooit van om peren in een winkel kopen.
Ook heb ik wat anders ontdekt. Lang houdbare melk in de koffie.
's-Ochtends drink ik graag melk in mijn koffie. Verder drink ik geen melk. Voor mijn melkgebruik is een liter te veel en een halve liter soms ook.Die lang houdbare melk smaakt prima in de koffie, en zonder koffie, een slokje om te proeven, smaakt naar vakantie.
Het optreden ging goed, daar had je bij moeten zijn. Verder heb ik Jim White de hand geschud en een foto gemaakt van de vrouw die op de hoes van het Subterranean Homesick Blues album van Bob Dylan te zien is. Ze was met Harry de Winter in gesprek in het zaaltje waar we naast speelden. Het gesprek werd afgewisseld met geluidsfragementen van Bob Dylan en zijn vrienden, zoals Dave van Ronk.
Dave van Ronk is net als de peren, pas als ik 'm hoor bedenk ik dat ik hem vaker zou willen horen, maar het komt er nooit van.
Rare levens hebben we.

zaterdag 19.00 uur spelen we op het Crossing Border festival in de Koninklijke schouwburg in Den Haag.
Het festival is uitverkocht, maar mocht kaartjes hebben...tot dan!

Een stukje over het optreden van de Haagse Bands die naar Austin gaan, gister in de kleine zaal van het Paard van Troje. hier

De nieuwe zeefdruk is af.
John Dear Mowing Club presents: Romi Mayes
03 december in het Paard van Troje.
Ik speel dit keer alleen de John Dear Mowing Club anthem ter introductie.
Het voorprogramma wordt verder verzorgd door Danny Michel, die Romi ook tijdens haar optreden zal begeleiden.

Posters zijn hier te koop

Ze zullen te zien zijn op de PULSE Art Fair.

'...de PULSE Art Fair in New York. Deze beurs, de grootste internationale beurs in Amerika die uitsluitend gericht is op hedendaagse kunst, wordt jaarlijks georganiseerd in samenhang met de Armory Show, de belangrijkste beurs voor moderne kunst in New York...'

De tekeningen zullen ook te zien zijn in het boek bij de nieuwe John Dear Mowing Club CD, die, als het een beetje meezit, eind dit jaar zal uitkomen.

Gister heeft Michel van het Crossing Border festival het South by Southwest verhaal een beetje uitgelegd.
We vliegen naar Austin, de contrabas van Mowing Rob krijgt een eigen stoel. (Rob zelf heeft een onoverkomelijke vliegangst en is inmiddels in onderhandeling met een rederij, die hem 2 weken van tevoren naar Amerika zal varen om daarna met de Amtrak naar Austin te reizen.)
We spelen 3 keer. 1 keer in een door het SXSW festival aangewezen locatie en 2 keer op een door het Crossing Border georganiseerde plek, waar meerdere artiesten (misschien wel Jim White) zullen optreden.
Op 18 november een preview in de kleine zaal van het paard van Troje.

Gister twijfelde ik tot de laatste minuut of ik wel naar Daniel Johnston in de W2 in Den Bosch, zou gaan.
Zijn begeleidingsband was dit keer een 11 koppig orkest en daar zie ik de meerwaarde niet zo van in.
Ook was ik gevraagd om daar het Devils liedje samen met Daniel te zingen. Dat leek me wel leuk, maar toen ik daarna niets meer hoorde heb ik het maar op zijn beloop gelaten.
Toch maar gegaan.
Het was leuk om Daniel en zijn broer weer te zien, hij vertelde dat de tekening die ik hem had gegeven, toen we bij hem thuis 'Devils' opnamen, aan de muur hing en hij dacht dat ik van Fleetwood mac was.
Met zijn broer de kleine kans dat Daniel 'Devils' meezingt op het SXSW festival in Austin besproken.
Toen begon Daniel met zijn optreden. Eerst solo met gitaar.
Weer die eigenaardige schoonheid die als je het toelaat door merg en been gaat.
Na twee of drie liedjes hield hij het voor gezien en kwam het orkest op.
Wat volgde was een tergende medley van Daniels liedjes.
Hinderlijk toeterende toeters die de liedjes verziekte. Zo nu en dan krankzinnige free jazz.
Daniel zat erbij, leek soms in slaap te vallen, zong zo nu en dan een liedje, dat mooier werd naarmate minder orkestleden zich ermee bemoeiden. Soms werd het echt mooi als vrijwel niemand er doorheen toeterde. Hij zong goed.
Als ze toch een orkest bij Daniel zochten waarom dan niet het beukorkest??
Ik hing een beetje backstage rond bij Wolfgang van Hazelwood records (waar we de John Dear Mowing Club CD hebben opgenomen) Hij maakte opnames van het optreden.
Ik dronk het bier uit de orkestkoelkast, als vergelding op de delegatie orkestleden die vorig jaar onze koelkast plunderde.
Toen het klaar was wurmde ik me tussen de zelfvoldane, elkaar complimenten gevende, elkaar omhelzende orkestleden om Daniel een hand te geven.
Mijn idee van Daniel begeleiden is, zo minimaal, en zo op de achtergrond mogelijk.
Deze avond was anders en er zullen mensen zijn die juist dit orkest leuk vonden.
Hoewel? ik vond dit in mijn mailbox toen ik thuiskwam.
Voor Daniel maakt het niet zoveel uit geloof ik.

Naar Oss? vraagt Mowing Rob, als ik hem vol met enthousiasme bel.
Ja, man...echt te gek...spelen daar, ik weet ook niet wat ik me erbij voor moet stellen, maar het is echt super!
Zeker de Groene Engel...zegt Rob, jah leuk... hebben we daar niet al eens gespeeld?
Groene Engel? Groene Engel? niet Oss...AusTIN!
We zijn gevraagd om op het South by Soutwest festival te spelen in Austin, Texas, USA!
Via het Crossing Border Festival.

BIj het doorspitten van mijn krankzinnige liedjesmap kwam ik 'The Black Cloud of Islam' van Roy Harper tegen.
Het is een protest liedje naar aanleiding van dat gedoe rond Salman Rusdie ooit.
Het liedje moet sinds 1990 in de map zitten.
Ik kan me herinneren dat ik het destijds in mijn blokhut vol vuur zong. Het was meer aanvoelen dan snappen.
Vooral het 'And I am the prophet so don't believe me. I am the same as the old ones except that I'm free' vond ik prachtig.
Ik lees nu in originele tekst dat het 'expect that I'm free' moet zijn.
Er was wel meer dat ik niet begreep.
Nu ik het liedje voor woensdag, in Lokaal Vredebreuk, weer onder de knie probeer te krijgen twijfel ik of ik het wel wil spelen.
Het is me nogal een statement en ik heb geen mening over andermans geloof.
Geloof interesseert met geen bal.
Ook als op zondag de winkels dicht moeten, heb ik prachtige geheimen.

The Black Clouds of Islam.
Roy harper.

I'm sick to the teeth of the news on the screen
of hisbullah scum and jihad the obscene
whose men plant the bombs and then live feeling free
to watch women and children be killed on T.V.
which satan delivers a child a death curse
in the name of a worn out collection of verse
I've not read the book so I cannot recite
but I'd bet Salman Rushdie is just about right
underneath the black cloud of islam
What kind of publicity needs so much blood
that's not for some sad diablical god
selling himself as a two-bit Macbeth
as the expect in sentencing cousins to death
and what kind of god can this be anyway
that you have to prostrate to him five times a day
with hate in your heart and a gun in your hand
is force the only thing to understand
underneath the black cloud of islam?
and the butchers who've got all this blood on their hands
are the ones who need god to be stood where he stands
blessing this kidnapping, murder and war
with books written hundreds of ages before
and woman in veils walking paces behind
doesn't sit easy in my mind
it speaks of oppression and no other choice
that rigid compliance with the loudest voice
underneath the black cloud of islam
You can put a lead bullet clean through this guitar
'cos I'm not overjoyed with the story so far
sharing a world with the nutters of god
is as good as being six feet under the sod
words that are written are all here to say
and these are the latest there are anyway
and I am the prophet so don't believe me
I'm the same as the old ones expect that I'm free
to give you a piece of my mind which is this
you're the worst of jehovas blind witlessnesses
with your feet in the door of the deepest abyss
which is underneath the black cloud of islam

Lokaal Vredebreuk is de kroeg in Den Haag, waar ik het meeste liedjes live gespeeld heb.
Na de overname had ik mezelf beloofd nooit meer in Lokaal Vredebreuk te spelen omdat aan sommige dingen een eind moet zitten en omdat het eigenlijk gewoon een naar hol is.
Peter Ankerman heeft me overgehaald toch te komen spelen. Of eigenlijk kan ik gewoon geen nee zeggen..
Ik neem m'n krankzinnige liedjesmap mee. Van voor www.ultimate-guitar.com, toen je nog de akkoorden van de liedjes uitzocht door stukje voor stukje naar de liedjes te luisteren en daarna de teksten fonetisch overschreef.
Veel Loudon Wainwright III, Roy Harper, Bob, Neil, Townes...
Nou ja, we zien wel...
Woensdag 04 november november Lokaal Vredebreuk dus.