Ik vergeet altijd hoe lekker peren zijn.
Ze lagen bij het fruit in onze kleedkamer van ons op de valreep optreden bij het Crossing Border festival, en heb ze mee naar huis genomen.
Toch komt het er nooit van om peren in een winkel kopen.
Ook heb ik wat anders ontdekt. Lang houdbare melk in de koffie.
's-Ochtends drink ik graag melk in mijn koffie. Verder drink ik geen melk. Voor mijn melkgebruik is een liter te veel en een halve liter soms ook.Die lang houdbare melk smaakt prima in de koffie, en zonder koffie, een slokje om te proeven, smaakt naar vakantie.
Het optreden ging goed, daar had je bij moeten zijn. Verder heb ik Jim White de hand geschud en een foto gemaakt van de vrouw die op de hoes van het Subterranean Homesick Blues album van Bob Dylan te zien is. Ze was met Harry de Winter in gesprek in het zaaltje waar we naast speelden. Het gesprek werd afgewisseld met geluidsfragementen van Bob Dylan en zijn vrienden, zoals Dave van Ronk.
Dave van Ronk is net als de peren, pas als ik 'm hoor bedenk ik dat ik hem vaker zou willen horen, maar het komt er nooit van.
Rare levens hebben we.