Omdat mijn George Clooney koffie op was, heb ik het maar weer eens opgeschonken. Dat smaakt toch beduidend minder. Het moet maar even.

De reis naar New York begint vorm te krijgen. Eerst naar NY om mijn C64 tekeningen project af te ronden, dan wat rondreizen en weer terug naar NY voor de Pulse-Art fair.
 Je zal zien dat net nu de data gestalte beginnen te krijgen ik gebeld word om net in die periode op een kunstbeurs in Stockholm in Zweden mijn werk te laten zien. Persoonlijke aanwezigheid was een voorwaarde.  Dat gaat nu dus niet en daar baal ik van. 
Hoe kan het toch dat al de dingen in dezelfde maand gepropt moeten worden? Austin, New York, Stockholm. Vorig jaar was het niet meer dan Rijswijk, Rijswijk, Rijswijk. 
Ik vind het moeilijk om dingen af te zeggen. Het is alsof ik dan een vloek op mezelf afroep. Dat juist dit ding in Zweden van groots belang was voor de rest van mijn leven. Dat vanaf dan alles goed zou komen. Dat gevoel ebt uiteindelijk weg, dat weet ik wel, maar toch... Denk goed na, neem een beslissing en kijk niet meer om, fluistert Castaneda's Don Juan in mijn oor, maar Don Juan heeft geen idee hoe ingewikkeld de zaken liggen.

Straks naar het Paard van Troje, vandaag ga ik Amerikanen ontmoeten. Eigenlijk komen ze uit Canada, maar in mijn optiek is dat ook Amerika. Met mijn Schildervriend Robbin eten maken voor Romi Mayes en haar begeleider Danny Michel. Daarna 1 liedje zingen om de avond te openen. 1 liedje omdat Danny Michel, naast Romi begeleiden, ook het voorprogramma verzorgt.

Voor het nieuwe CD boekje ben ik bezig met kleine omschrijvingen van de liedjes te schrijven. Dit moet in het Engels omdat ik nu eenmaal internationale aspiraties heb. Hier de eerste 3. Meer volgen. Mijn Engels is dat van iemand die een 8 op de HAVO voor Engels haalde, dus verre van foutloos. Als iemand een fout ziet, graag melden, het wordt immers in een later stadium gedrukt in een boekje en dan is een schrijffout niet meer te herstellen. Eenmaal gedrukt dan wil ik er ook niets meer over horen. Dan is het te laat. 
De Engelstaligen vinden die foutjes overigens helemaal niet erg, ze zijn blij dat je de moeite doet. Maar toch.

1.Lover

Being in love gives you superpowers, even in dismal suburbs. You can turn invisible and walk through gates of amusement parks.
Lover was the first song I recorded in the Melleville studio. At the last verses an organ joins in. I bought it on the internet, hated it and sold it to a man who was building an organ museum in Amsterdam. The last gasps of a dreary monster.

2.Do it yourself

I wrote this song after watching the documentary D.I.Y. or Die (how to survive as an independent artist) on youtube. A film made by Michael W. Dean and Miles Montalbano. I asked Allard Robert to play the horn, we recorded it in his livingroom in The Haque. I like the Dallas tune feel of it.

3.Frozen Trip

I was drawing spaceships in bottles and thought of a retired sailor who was building tiny wooden ships. He drank lots of booze to create empty bottles to put the ships in. The sailor made little wooden passengers standing on board, they all looked like the alcoholic sailer. Forever frozen on a frozen trip. 
The organ you hear is called a shippers organ.