De chips is zo lekker tegenwoordig, zeker die super chips van Lays.
Laatst vertelde iemand me dat drop, die Hollandse uitvinding, expres zwart was om het er onaantrekkelijk uit te laten zien en dan ook nog een beetje zout om het niet al te lekker te maken. Hoewel chips er nu niet echt aantrekkelijk uitziet, hebben ze er wel alles aan gedaan om het lekker te maken. Lekkerder dan vroeger. Chips, het is geen Calvinistisch zoutje. Nee, de Satan zit in de chips. Ik heb er nu veel te veel van gegeten, ik haat mezelf en ik hoor de Satan lachen.
Gister had ik bij Gerard van den IJssel een interview en hoewel ik de laatste tijd wat somber over alles ben was dat toch erg leuk. Een gezellig gesprek. Ik heb het liedje  'Frozen trip' live gespeeld en het liedje 'the Answer' laten horen. Het eerste liedje van de nieuwe CD op de radio.
Bij dat liedje speelt mijn moeder mee op de fluit en het was erg leuk om dat knetterhard in de studio te horen. Wat is het toch een rare CD. Zo speel ik ook op de oude gitaar van mijn vader, waardoor op de CD mijn gescheiden ouders toch weer samen zijn. Ik hoop maar dat ze dat waarderen. En zo niet. Ook geen man overboord. Hun scheiding hebben ze ook niet vooraf met mij doorgenomen, maar genoeg daarover!
Het is nog een heel gedoe om alles voor 9 januari af te hebben.
9 januari is de CD presentatie in de kleine zaal van het Paard van Troje in Den Haag en dat ga ik nog 1000 keer zeggen.
John Dear Mowing Club presents: John Dear Mowing Club!