Bij m'n oma eet ik ragout in de middag. Op brood. Daar moet ik normaal niet aan denken. Dat lauwe, grijze papje met stukjes zacht...ja wat is het eigenlijk? champions? vlees?
Maar bij oma smaakt het prima. Ik moest ernaartoe om en fotootje van een nieuw klein-klein kind in de lijst met fotootjes van de familie te plakken.
92 jaar is mijn oma. Ze zit op volksdansen en zou mij, als dat zou moeten, met 1 klap tegen de vlakte kunnen slaan.
Soms is ze even weg. een paar seconden. Dan is ze verdwaalt in de bossen. Als roodkapje. (Het derde of vierde couplet van dit liedje. Een andere versie in de studio hier)
Ik doe net alsof ik er niets van merk.