De master naar Rotterdam gebracht. Die moest fysiek overhandigd worden en kon niet per mail verstuurd worden omdat dat volgens de CD perserij te veel risico's mee bracht. De auto wilde niet, dus met de trein.
Door de hevige sneeuwval reden er vrijwel geen treinen, dus het perron was vol met wanhopige mensen. Door te reizen met het openbaar vervoer besef je hoeveel doodenge mensen er eigenlijk zijn. Toen zo'n doodeng mens voor me in de trein een uienkruier ging eten werd het me bijna te veel.
Waarom moest daar nu nog een uienkruier in?  De van het vet glimmende lippen dachten daar anders over. Toen de dikkige vingertjes nog een uienkruier uit het zakje haalde siste ik 'ja joh stop er nog een uienkruier in' en liep naar het deurgedeelte van de trein. Van Schiedam naar Rotterdam CS is ook nog wel staand te doen.
Daar kwam al snel een hele zieke neger naast me staan om zijn neus veelvuldig te snuiten en rochelend in mijn oor te hoesten. Mensen in de trein kunnen met al hun ge-adem, gezweet, gesnuit en gehoest makkelijk ziektes overbrengen. Eenmaal in de trein is daar niets meer aan te doen.
De master naar de perserij gebracht, daar vroeg de persman of ik het allemaal wel goed gecontroleerd had. Weet ik veel? Moet u dat niet doen? De persman zei dat er sinds 3 jaar nog nooit iets fout gegaan was, dus vetrouw ik daar maar op.
Terug naar de trein schuivend door de sneeuw, schoot de schrik in mijn knieen omdat ik weleens de verkeerde versie van het liedje 'Devils' op de master had kunnen zetten. De versie zonder Daniel Johnston. Thuis maar even checken...
Op Rotterdam CS kwam ik Arie van Geest tegen, met Arie heb ik een paar keer geexposeerd en hij gaf les op de kunst-akademie in Rotterdam. Arie kwam met een opmerkelijk verhaal over hoe hij 48 uur had gedaan om per trein van Hoevelaken naar Rotterdam te komen. Halverwege had hij bij Karel van der Graaf moeten slapen omdat er geen treinen meer reden. Een kostelijk verhaal, maar door dit verhaal mistte ik net mijn trein.  Zo gaat dat dus,  Niet de NS faalt, nee, die kan er niets aan doen. maar door het aanhoren van al die verontwaardigde verhalen missen mensen hun trein.
Nu thuis, zie ik dat het de goede versie van de master was. Nu kan ik er verder niets meer aan doen. De CD is nu overgeleverd aan Persers, drukkers en binders.