Na het optreden in de Hideout komt een Amerikaan op me af, hij vond het geweldig maar jammer dat we 'The First Time I Heard Townes Singing' niet gespeeld hadden. Hij vertelde dat Townes van Zandt zijn laatste periode in Austin woonde en vaak in zijn stamkroeg 'The Cactus' zat. Hij gaat nu ook niet goed met de Cactus blijkt.
Het is in ieder geval leuk dat het Townes liedje tot de stamkroeg van Townes doorgedrongen is, vanavond of morgen ga ik 'The Cactus' eens opzoeken.
We hadden geen betere zaal kunnen treffen. De Hideout is een leuk theatertje. Het spelen ging goed en de reacties waren fantasties.
Iemand van het theater verteld dat we met onze muziek overal in Amerika konden spelen, en als Amerikanen dat zeggen is het zo.
De instrumentezooi moet weer naar het hotel en Sean en ik dragen de lange flightcase met de elektrische contrabas. Het zou een doodskist van een Giacometti mens kunnen zijn. We lopen door 6th street, de kern straat van het festival. Een soort Bourbon street. Overal harde muziek uit de kroegen en dronken mensen, toch is de sfeer gemoedelijk en niet te vergelijken met de opgefokte sfeer na de Koninginenach. Het lijkt hier toch echt om muziek te gaan.
We komen om een uur of 2 in het hotel aan en proberen een pizza te bestellen. Een heel gedoe en uiteindelijk besteld de receptie man beneden het ding. Terug in onze kamer vergaat langzaam de zin in pizza, het duurt ook lang en eigenlijk durven we niet open te doen voor de pizzaman. Amerikanen zijn toch een beetje eng.
Het komt goed al zit de pizza nu ik dit 's-ochtends aan het schrijven ben zit ie nog in de doos.
Hier nog een filmpje van TV west.
John Dear Mowing Club live!
Donderdagavond was het de beurt aan de Haagse Melle de Boer om een verpletterend optreden te verzorgen op het SXSW festival in Austin. Met zijn band John Dear Mowing Club speelde hij in The Hideout, in een intiem, gevuld theaterzaaltje. Marjolein van den Berg filmde het optreden en sprak met hem vlak daarvoor: hier(bij 19 maart)