Weer terug.
Maar niet voordat we nog een keer in Austin hebben gespeeld, een tent met twee hardrockers als geluidsmannen.

(foto is wat raar door kapotte camera)
Mijn hoofd tolt nog van het vliegen, dus weer een wat opsommerig blogje.
Goeie reacties en wat boekingen in het vooruitzicht. Zo zijn we gevraagd voor The Haque Jazz. Jazz? De wegen naar optredens zijn ondoorgrondelijk.
We blijven naar de rest van de Haagse bandjes kijken. Spike's Deaf is weer indrukwekkend.
Daarna vertrekt Mowing Rob naar het hotel en ga ik met Mowing Sean op het festival kijken.
The Rubies (from The Emeralds), een krankzinnige Japanse band met een hoog Flight of the Conchords gehalte, inclusief een in rood trainingspak gestoken manager die rondrende met een camera. Toch vrees ik dat ze erg serieus waren. 'I wanna be a superstar' en everybody got a beautiful name waarbij 1 van de Japanners het publiek in ging met een microfoon om iedereen zijn naam te vragen.
Nouja,
De volgende ochtend gaat de Haagse bubs weer richting Den Haag. We rijden langs een Jack in the Box restaurant en denk aan al die keren dat ik met vriendin Ilse langs die restaurants reed. De bedoeling was dat degeen die het eerst het Jack in the box sign zag zo hard mogelijk schreeuwde 'JACK IN THE BOX!!'
Ik schreeuw het dit keer maar heel hard in mijn hoofd.