Mijn nep fixie (zie hier) was geen succes. Het ding begon al vrij snel kuren te vertonen. Speling in het achterwiel en iets met het stuur. Ik kreeg vreselijke spijt dat ik zo'n beetje alles wat mogelijkerwijs van een fiets te slopen was, onherstelbaar van mijn fijne Jan Janssen fiets gesloopt had. Ondanks alle euvels ben ik er toch flinke enden op gaan fietsen. Bij wijze van boetedoening. Elk piepje of kraakje schreeuwde: 'dat komt er nu van als je je goeie fiets sloopt!'
Nu, nu de zon weer gaat schijnen ben ik het zat. De boetedoening is voldaan. Op marktplaats heb ik een goedkope racefiets gekocht. 1 met doodenge dunne bandjes.
Op het stuur zit een fietscomputer. De vorige eigenaar ging iets te serieus in op de vraag of ik daar ook mijn email op kon ontvangen, maar over mijn racefiets vooroordeel ben ik inmiddels heen. Racefietsen zijn niet alleen voor heel nerveuze, wereldvreemde mannetjes met een schildklierafwijking.
Een mooi fris lint voor om het stuur heb ik erbij gekregen. Een nieuw avontuur kan beginnen!