Straks naar Amsterdam. (zie links, rechts boven)
Ze hadden bedacht dat ik maar op de zolder van de Nieuwe Anita moest spelen, maar ik wil niet op de zolder spelen.
Ik wil gewoon bij de andere bands. Ze verzinnen altijd wel iets, alsof ik melaats ben. Melaats is een soort lepra zie ik nu. Iets besmettelijks in ieder geval waar je niet dicht bij in de buurt moet zijn.
Als kind dacht ik dat ik een vieze grijze bal achter op mijn hoofd had, die ik niet kon zien in de spiegel omdat die bal nu eenmaal achter op mijn hoofd zat. Niemand sprak erover. Uit medelijden, omdat het ding afzichtelijk was en vreselijk stonk.
In de bus naar school, stapten de mensen uit, niet omdat ze er bij die halte uit moesten, maar omdat die grijze bal zo stonk.
Het ding verdween toen ik er achter kwam dat je met twee spiegels achterop je hoofd kon kijken.
Misschien zit het een beetje in me. Zo van stop mij maar op zolder, dan kunnen jullie op het echte podium.
En in dat interview op Kindamuzik zeg ik dat ik het niet uit kan staan dat mensen nog nooit van mijn muziek gehoord hebben.
Het is een discrepantie. Ik zou er eens wat aan moeten doen.