Het orgeltje kon niet onopgevouwen in de Opel Corsa van Dick mee naar Bremen.
De schroeven losdraaien en het onderstel inschuiven dan maar.
Die schroeven liet ik er een beetje in bungelen. 'Dat maak ik in Duitsland wel weer in orde!'  zei ik vrolijk tegen Dick.
Eenmaal in Bremen trek ik het onderstel er weer uit. Dat ging wat stroever dan normaal, maar met een flinke ruk kwam het ding los.

Een schroef had aan een kant de hele blaasbalg opengescheurd van het orgeltje uit 1838. Hoe hard je ook trapte, orgelen deed het niet. De Heere was eruit.
Ducktape redde de avond.
Nu moet het orgel behoorlijk gerestaureerd.

Het orgel moet in ieder geval af zijn voor zondag de 15e om 15.00 uur.  Dan ga ik liedjes zingen in de tentoonstelling bij NEST.
Ook heb ik met mijn stomme hoofd gezegd voor het optreden daar een ongemakkelijke rondleiding te doen. Die rondleiding verontrust me een beetje. Geen idee wat te zeggen. Het ongemak sluipt iedere dag een stukje dichterbij.
Gaat u daar maar niet heen. Nee, doe dat maar niet!