Een kijkje in m'n keuken. Een prima initiatief van Jeroen Allart

Klik hier voor een kijkje in m'n keuken

Verslag met foto's van Jan Rijk van het Mowingclub festival op 3voor12/Den Haag klik hier

Die rondleiding vanmiddag doe ik niet. Ik zie er te veel tegenop en zie er de meerwaarde niet van. De bedoeling van de expo was dat het niet te moeilijk was allemaal. Als er vragen zijn over de tentoonstelling dan kan dat voor en na het optreden.
Wel ga ik een liedje zingen dat ik vanochtend geschreven heb
Ik ga een liedje zingen over iets waar ik nog nooit over gezongen heb.
Een liedje spelen bij een annimate die ik nog nooit heb laten zien.
Live liedjes spelen bij gebeamde filmpjes waarbij ik nog nooit eerder live liedjes bij gespeeld heb.
Het lijkt me genoeg voor een zondagmiddag.
Hier een scene uit een liedje over een jongen die met gouden handen geboren wordt.

Vanmiddag vanaf 15 uur in NEST. De Constant Rebecqueplein 20b, Den Haag

Het orgel is gerepareerd. Normaal gaan dit soort dingen mis of monden uit in woedeuitbarstingen, maar dit keer is het wonderwel gelukt. Statistisch moet het ook wel. Dat soms eens iets lukt. Anders zou je niet aan iets dergelijks beginnen.
Of het is de Heere die in het orgel zit. Gretig helpt Hij mee met het repareren. Schuw en bang voor buitenlucht houdt Hij nu de 4 wandjes bij elkaar.

De ongemakkelijk rondleiding zondag 15 januari komt ook dichterbij. Onontkoombaar. Het lijkt wel of de raadgeving om vooral niet te komen averechts werkt. De mensen vinden het kennelijk wel vermakelijk allemaal. Maar goed. Het gerucht dat ik de rondleiding naakt ga doen moet ik ontkrachtten. Het rondleiden op zich is al erg genoeg dus waarom in godsnaam naakt?
Vanavond (donderdag 12 jan om 20.00) is er een zogenaamde paneldiscussie bij de tentoonstelling in NEST over de grens tussen de strip en de kunst. Het lijkt me een stuk interessanter dan de rondleiding in ieder geval.

Het orgeltje kon niet onopgevouwen in de Opel Corsa van Dick mee naar Bremen.
De schroeven losdraaien en het onderstel inschuiven dan maar.
Die schroeven liet ik er een beetje in bungelen. 'Dat maak ik in Duitsland wel weer in orde!'  zei ik vrolijk tegen Dick.
Eenmaal in Bremen trek ik het onderstel er weer uit. Dat ging wat stroever dan normaal, maar met een flinke ruk kwam het ding los.

Een schroef had aan een kant de hele blaasbalg opengescheurd van het orgeltje uit 1838. Hoe hard je ook trapte, orgelen deed het niet. De Heere was eruit.
Ducktape redde de avond.
Nu moet het orgel behoorlijk gerestaureerd.

Het orgel moet in ieder geval af zijn voor zondag de 15e om 15.00 uur.  Dan ga ik liedjes zingen in de tentoonstelling bij NEST.
Ook heb ik met mijn stomme hoofd gezegd voor het optreden daar een ongemakkelijke rondleiding te doen. Die rondleiding verontrust me een beetje. Geen idee wat te zeggen. Het ongemak sluipt iedere dag een stukje dichterbij.
Gaat u daar maar niet heen. Nee, doe dat maar niet!