Het Neil Young boek is eindelijk uit.
Een klein beetje beeld heb ik nu van Neil Young.
Een vampier man, zuigt zijn omgeving leeg om verder te gaan. Niet te stoppen en nooit tevreden.
Gelukkig komen er mooie liedjes van.
Ik zou geen biertje met hem willen drinken maar onzichtbaar over zijn ranch, Broken Arrow, willen struinen. En door dit boek kon dat een beetje.
Leuk om nu opnieuw naar zijn liedjes te luisteren.
Kijk toch eens wat gezellig: youtube

Tijdens het Oerol festival speel ik op 20 juni om 19.15uur solo, in café de Vijfpoort in Formerum.
Ik ben niet zo schrijverig de laatste tijd om dat ik vintage tractoren aan het tekenen ben voor een expo in het M.M.O.M.A. (Melleville Museum of Modern Art)

Binnenkort in het Melleville Museum of Modern Art: Vintage Tractoren.
We boffen maar!

Nou dacht ik vanmiddag eens een sliptongetje te bakken.
Op de een of andere manier zit dat steeds in mijn hoofd.
Eigenlijk eet ik zelden vis, maar iets wat maar in het hoofd blijft zitten moet eruit, dus op naar de visboer.
Daar werkt een hele enge man, en vis is ook best eng, ja, het is best moeilijk allemaal.
Ik trof het, er werkte een andere man. Ook eng, maar niet zo eng dat het mijn eetlust verziekte.
3 sliptongetjes werden ingepakt en thuis bestudeer ik op internet hoe je eigenlijk een sliptong moet bakken.
Die voorbereidingen met peper, zout en bloem gingen goed, zo goed dat ik ging denken dat die fijne bruingebakken slibtongen niet lang meer op zich zouden laten wachten.
Maar bij het bakken ging het mis. Een grote kleefzooi in de pan en de sliptongen bleven wit.
De vis smaakte nog best, dat wel, maar het hele sliptongenplan viel een beetje tegen.
wat er nu toch weer mis ging, ik weet het niet.

Een mooie bus hadden we. De Renault van Ramses.
Vooral het tweede optreden, in Priepert, was bijzonder.
Priepert ligt in het noord oosten van Duitsland, ook wel het Finland van Duitsland genoemd.
Uren door wouden gereden, over smalle weggetjes, zonder dorpen of andere menselijkheden.
En dan nadat we de hoop om het te vinden hadden laten varen, kwamen we bij een open plek aan een meer.
Met daarop alles wat een festival nodig heeft. Een rijtje Dixi WC's, kraampjes, en een mooi podiumpje.
Zoiets als Vlietpop of Waterpop of een ander klein festival.
Totaal verlaten. geen mens te bekennen.
Het kwam goed. De vriendelijke organisator had alles goed geregeld. Heerlijk gegeten met gigantische pullen bier.
De hele hospitality rider (waarop je aangeeft wat je voor en na je optreden wilt eten e.d.) stond na het optreden in de Backstage tent, inclusies de gedroogde vruchten.
we hebben uren vol vuur gespeeld voor een handje vol mensen.
En na afloop kleine flesjes Jagermeister gedronken met de organisator.

voor wat foto's zie Flickr.

De komende weken zal het Mowingclublog niet meer dagelijks te zien zijn.
Ik heb erg veel lol in het bloggen, dus zo nu en dan zal er wel iets verschijnen.
Ook Neil Young moet in de gaten gehouden worden. Op z'n 18de schreef hij een brief aan z'n vader, dat het goed ging op school en of hij geld van 'm mocht lenen voor een versterker. Vader belde de school en daar bleek het helemaal niet goed met Neil te gaan. In een brief terug schreef zijn vader dat Neil niet tegen hem moest liegen en dat hij pas geld wilde lenen voor een versterker wanneer Neil wat betere cijfers zou halen.
De 23ste mei gaan we met de Mowingclub naar Duitsland. Broer Jasper gaat mee.
Na mei komt het weer goed met het blog
In ieder geval tot dan.

Kijk, bij het naar m'n atelier fietsen kwam ik Ivo het snackmannetje tegen.
Doodeng.

Gister na wat verplichtingen heerlijk met Neil en bier op een boot in een gracht in Den Haag, het terras van café de Paas.
Vriendin Ilse komt straks terug van het het strand. Neils oudere broer is bij zijn vader gaan wonen. Hij verhuist met zijn moeder naar Winnipeg.
De zon doet het goed en Frank de barman brengt steeds bier zonder dat ik daar mijn best voor hoef te doen en even denk ik dat het niet mooier kan worden.
En dat is een goeie gedachte.

Mowing Rob speelde sterren van de hemel gister in Oss met Playlab, het optreden waar je met muzikanten waar je nog nooit mee hebt samengespeeld, 's-middags wat oefent en 's-avonds optreed.
Onderwijl ben ik in de biografie van Neil Young begonnen. Het boek is denk ik zo zwaar als de voet van Neil Young.
Ik weet nu dat zijn overgrootvader op gophers schoot, een soort knaagdieren waar ik de vertaling maar niet van kan vinden, en dat zijn moeder goed eend kon bakken.
Zijn ouders gingen op jonge leeftijd uit elkaar, en de jonge Neil probeerde uit alle macht de boel gezellig te houden in het door vader verlaten huis, probeerde zijn moeder tevergeefs op te vrolijken. Hoe herkenbaar, en, zo zat ik te denken, wellicht zit hier een kiem van de drang om op te treden.
Nou ja, ik hou u zo nu en dan op de hoogte van Neil's avonturen.

Het Neil Young boek was te groot en moest met de pakketten dienst bezorgd worden. geen Robert Duval dus.
Tegelijk werden er de onderdelen van een flightcase voor mijn versterker gebracht.
Tot diep in de nacht met Mowing Rob het ding in elkaar geknutseld en later die nacht gedroomd van popnagels.
Straks ga ik met Mowing Rob richting Oss. Hij speelt daar met Playlab in de Groene Engel.

Nu dit weer:
Daar had ik het toch laatst over Morgan Freeman? Jazeker, ik vertelde dat ik Morgan zo nu en dan door Rijswijk zag lopen, hem aansprak en uiteindelijk maar met rust liet.
Nu wordt mijn vermoeden dat er in Rijswijk iets met een grote film aan het gebeuren is, ook nog eens door iemand anders bevestigd.
Mijn postbode is Robert Duval.
Vandaag heb ik een boek besteld, dat moeilijk door de brievenbus kan, 'Shakey' de biografie van Neil Young. Als ik de brievenbus hoor rommelen, zwaai ik de deur open en ga Robert Duval eens goed bekijken, ik kan er natuurlijk naast zitten.

ps. Omdat er zoveel automatische commentspam is de laatste tijd, moet je om te reageren een simpele vraag beantwoorden. (wat zijn de eerste 2 letters van het woord spam) Dank voor uw begrip.

Een tekening gemaakt voor een extra bijlage bij een een boekje voor een tentoonstelling over huid. De tentoonstelling is over een tijdje in het Nationaal glasmuseum.
Hiervoor heb ik 20 gemaskerde superhelden ontvoerd. Bij veel superhelden is het masker juist hetgeen waar je ze aan herkent, dus moesten ze een bivakmuts op. Hun onbekende echte naam heb ik onder de hoofdjes gezet. Van alle identiteit beroofd, Hoewel...Scott 'Slim' Summer. rechtsboven...

Kijk, m'n 'interview' in het magazine NL70.
Ik ben hierbij vergeten te vermelden dat als Nick Cave in Nederland komt hij altijd een bezoek brengt aan de in het interview genoemde 'O'Malley's bar'. Hij heeft er zelfs een liedje over geschreven. Ook moet ik nog een keer vertellen van de dronken nacht met Nick Cave in mijn prieel, maar dat leek met toen zo opschepperig.


Melle de Boer is, naast beeldend kunstenaar, de excentrieke frontman van het trio John Dear Mowing Club. Anderen omschrijven de sound als americana, de groep zelf noemt het country-noir. Op 29 april staat de John Dear Mowing Club op de Binnenach in het Theater aan het Spui. Waar kun je zanger Melle nog meer tegenkomen?

MIJN NL, MIJN...

Restaurant
"Het Spaanse restaurant La Rana aan de Stationsweg. Omdat alles daar gewoon zijn gangetje gaat en niemand steeds komt vragen of het lekker smaakt."

Kroeg
"O'Malley's bar, ook in de Stationsbuurt. Een kroeg zoals een kroeg moet zijn. Je wordt er op een elegante manier afgezet, maar de ambiance is dit meer dan waard."

Lunchspot
"Lunchspot? Dat doe ik niet."

Romantische plek
"De achtertuin van bovenstaande Ierse kroeg O'Malley's. Een klein terrasje met een gigantische tuin. Hier groeien de gekste dingen. Ik mag er zo nu en dan mijn grasmaaiers uitproberen. Door de krankzinnige oppervlakte van de tuin kun je er bijna verdwalen. Ik heb er een prieel in weten te bouwen, een klein open huisje waar ik menig zomernacht met rosé en vriendin Ilse heb doorgebracht. 's Ochtends tjielpen de vogels de kater weg. "

Winkel
"Boerhave aan de Laan van Meerdervoort. Een obscuur winkeltje met tweedehands tuingereedschap. Zelf heb ik geen tuin maar wel een rare fascinatie voor oud tuingereedschap. Mijn atelier staat vol vintage grasmaaiers. Mijn pronkstuk is een Greens Master Lightweight Motor Mower uit 1949."

Museum
"Het Meermanno Museum aan de Prinsessegracht. Ik ben er nog nooit binnen geweest, maar Meermanno Westreeniaum is toch een prachtige naam?"

Club
"RVC, de Rijswijkse voetbalclub. Die club is jarenlang mijn thuis geweest. Door kleine klusjes op en rondom het veld te doen heb ik daar mogen wonen. Daar ben ik ze heel dankbaar voor."

Beste plek in de stad
"Hier val ik een beetje in herhaling maar dat kan niet anders dan mijn eigen prieel zijn natuurlijk!"

Daar had Henk Koorn me bijna nog overgehaald om 'Comment ça va' met een integraalhelm op te zingen tijdens het Haagse 3voor12 Jubileum.
Maar mijn enthousiasme over dit plan verbleekte met de dagen.
Ik heb die Haagse 3voor12, die overigens in hun stukje over de BinneNach geen één zin wijdde aan de 2 Haagse bands die speelde tijdens de BinneNach (John Dear Mowing Club en White Sands), gemaild dat ik mijn momentele gemoedstoestand niet kon verenigen met het zingen van iemand anders zijn liedje.
En hierbij uiteraard mijn excuses aangeboden voor het gedoe, maar dat ik zeker weet dat er zat Haagse collega's zijn die met veel meer plezier de taak volbrengen.
Goed nieuws is dat we uitgenodigd zijn voor de Popronde

Een nieuwe Member of the month: A. Wapenaar uit Vlaardingen.
Hij stuurde dit watergekoelde John Deere benzine motortje, gevonden in een museumpje in Denemarken.