Ziehier de verboden column. De Haagse 3voor12 wilde 'm niet plaatsen. Ik snap nog steeds niet waarom.
De illustratie is een foto, gemaakt is door Rene Bom tijdens de Haiti Beniefiet in het Paardcafe.

Het bier in het Paardcafe smaakt naar bloed.
Na de vreselijke tsunami die de kust van Thailand en een hoop van zijn bewoners vernietigde heb ik 3 keer op een benefiet gespeeld. Dat doe je voor de slachtoffers. De vierde benefiet waaraan ik mee zou doen is afgeblazen. Er bleek genoeg geld ingezameld. Mijn voorstel om deze benefiet toch door te laten gaan en het opgebrachte geld aan mishandelde circusberen te geven werd niet in dank afgenomen. Sinds die tijd ben ik wel bewuster na ga denken over een eventueel optreden bij een volgende ramp.

En nu is er die ramp in Haiti. Een prachtig land lijkt me dat. Gruwelijk verwoest door een aardbeving.
Ik werd gevraagd om met mijn band op een door de Haagse 3voor12 georganiseerde benefiet in het Paardcafe te spelen. Natuurlijk doe ik dat. Dat doe je voor de slachtoffers.
Maar niet zomaar. Voordat ik mee wilde doen wilde ik 2 dingen bevestigt zien.

* ALLE WINST van de benefiet gaat NAAR HET GOEDE DOEL. In de praktijk is het vaak zo dat er weliswaar entree wordt geheven en dit naar het goede doel gaat, maar dat de winst op drank gewoon ten goede komt aan de locatie waar het benefiet plaatsvindt.
* We verwachten na afloop een BEWIJS VAN het OVERMAKEN van de winst naar het betreffende goede doel. Dit goede doel wordt vooraf duidelijk afgesproken. Als dit bewijs niet wordt geleverd ontvangt de organisatie alsnog een factuur voor het optreden.

Ik neem mijn muziek en optredens serieus. Ook als ik er niets mee verdien. Voor bands is het bijna vanzelfsprekend dat ze zonder een cent te verdienen met hun instrumenten slepen om daarna de ziel uit hun lichaam te spelen en na het optreden de instrumenten weer veilig naar huis te brengen. Voor veel bedrijven is dat minder vanzelfsprekend. Die proberen er een slaatje uit te slaan. Ik lees dat dat een verzekeraar geld aan Haiti overmaakt als je een autoverzekering bij ze afsluit en over een pizzabakker die per bestelling een euro overmaakt aan giro 555. Die bedrijven gebruiken de aandacht die de ramp genereert om goodwill bij de klanten te kweken en zo meer omzet te genereren. De winst marge op een pizza is aanzienlijk hoger dan 1 euro. Zo'n pizza Haiti smaakt een beetje naar een Haitiaan die weken onder het puin heeft gelegen.

Ik kreeg geen antwoord van de Haagse 3voor12. Die zijn druk met organiseren, dus dat is ze vergeven. Ik kreeg wel een mail met de aankondiging van de benefiet avond. Daar zaten we niet meer tussen. En dat is prima, want ik las in die mail dat het Paardcafé tien procent van hun omzet van die avond aan het goede doel doneert. Tien procent? TIEN  PROCENT? Dat betekent dus ze 90 procent van die omzet aan de ramp in Haiti in hun zak steken. Het Paardcafe moet zich diep schamen. Dat bier smaakt naar bloed.

Nu dit weer. Zo nu en dan schrijf ik een column voor de Haagse 3voor12.
Ik heb dat ooit zelf aangeboden. De ene keer vind ik ze beter geslaagd dan de andere keer, maar door geregeld een column te schrijven hoop ik er grip op te krijgen. Veel leer ik van het lezen van mijn column met de gedachte dat het door anderen gelezen wordt.
Nu heb ik een column geschreven die de Haagse 3voor12 niet wil plaatsen. Persoonlijk vind ik het niet zo'n goeie column, maar dat is niet de reden van de weigering.
In de column val ik een bedrijf aan. Een beetje te hard misschien, maar dat was de emotie van het moment. De Haagse 3voor12 wil dat niet.
Ze schamen zich voor mijn mening. Iets anders kan ik er niet van maken. Nu weet ik niet of ik nog columns moet schrijven voor de Haagse 3voor12.

Nieuwe foto's Melleville CD presentatie in het Paard van Troje van Bas Jongeleen.
Een avond waar ik met steeds meer plezier op terugkijk.

Meer foto's hier

je zal het net zien, vandaag staat op nu.nl zo'n verkeerde been amputatie. Vreselijk. De mowingsite blijkt weer raar te doen op bepaalde Windows servers, ik hoop dat dat snel verholpen wordt.
Zaterdag speel ik in het voorprogramma van de CD presentatie van Mowing Sean's eigen band Moonpilot in een uitverkocht Paard van Troje. Zijn muziek nijgt meer naar de Britpop. Britpop is natuurlijk iets vreselijks, maar omdat het Mowing Sean en een eer is doe ik het. Samen hebben we zo'n beetje heel Europa doorkruist en met hem is dat een goed iets!

Mijn voortand is eruit.
De wortel was gebroken en zorgde al jaren voor een ontsteking.
De eerdere, verkeerde diagnose, een holte ontsteking, heeft me handenvol antibiotica doen slikken en een nare operatie doen doorstaan. (zie hier, toen het nog in het Engels moest)
Daar zou je kwaad om kunnen worden, maar je hoort ook wel eens dat ze een verkeerd been amputeren. Eigenlijk hoor ik dat nooit, maar het zou je maar gebeuren. Een been amputatie is sowieso ander koek dan een tand extractie, laat staan het amputeren van een verkeerd been. Nu is een been al verkeerd als het geamputeerd moet worden. Ik bedoel dat ze het goede been amputeren. Het been dat goed is dus....amputeren. Het andere been moet er dan ook af zodat je helemaal geen benen meer hebt. Soms helpt het om ergere dingen te bedenken dan de nare dingen die je overkomen. Dat relativeert.
Nu is er een een plaatje gemaakt met een voortand eraan. Die kan ik indoen. Een kunstgebit met 1 tand. Ik heb het geprobeerd, maar het zit niet lekker, zo'n stuk plastic in je mond. Je moet er steeds aan zitten met je tong en bij het eten van een tosti kwam het ding eruit. Het is een tussenoplossing. Het plan van de tandarts is om er te zijner tijd een implantaat in te zetten.
Het gekke is dat het zonder plaatje best gaat. Een voortand missen is overkomelijk. Net als mijn gitaar wat beschadigingen opgelopen heeft tijdens zijn leven en nog prima klinkt. De tijd zien is ook wel mooi.
Het gelukkige toeval wil dat niemand mijn voortand ooit heeft gezien, ook niet toen deze nog in mijn mond zat, dus niemand viel op dat mijn tand eruit is.  Zo is mijn hoofd gemaakt. Mijn lip verbergt mijn boven gebit. Daar zag ik nooit zo het voordeel van in, omdat tanden zien bij het lachen wel natuurlijk is, maar nu zie ik het voordeel wel. Een geluk bij een ongeluk.

Klik hier

M'n koffie smaakt naar vis. Ook na het grondig schoonmaken van het George Clooney apparaat.
De melk is het niet. Nu ik weet dat lang houdbare melk, eenmaal geopend, minder lang houdbaar is dan gewone melk, doe ik weer gewone melk.
Misschien is het een fase van het George Clooney ding.
Gister was een opening in Galerie Witteveen in Amsterdam. 30 tekeningen hangen er nu. Het is altijd raar om vreemde mensen naar mijn tekeningen te zien kijken. Geen idee wat ze denken en als ze er iets over zeggen, dan klinkt het zo onbeholpen.
Ik heb er wat foto's van, maar ik kan het apparaatje dat de foto's in de computer zet niet vinden.
De oplader van mijn telefoon is ook kwijt. De materie zit even niet mee.
Thuis is het, door alle CD en opening hectiek een zooi.
Misschien dat als ik de boel opruim, de ladertjes weer opduiken en de koffie weer goed smaakt.

klik hier

Foto's CD presetatie door Jolanda van Wijhe

Veel meer foto's!

De CD's zijn binnen.
Mijn rode Golf zette heel de straat vol witte rook. Mensen wezen naar hun voorhoofd. Het ding loeide, brulde, schreeuwde. Eenmaal de straat uit reed hij naar Bladel alsof er niets aan de hand was.
De CD zag er prachtig uit. 5 dozen vol in de Golf en weer naar Den Haag.
Thuis, bleek je met je nagel de verf er vanaf kunnen krabben. Niet goed dus.
Nee, met de CD zit het niet mee.
Maar hij doe het. De fabriek zal degenen die de CD morgen kopen een nieuw exemplaar toesturen.
Nu blijkt er morgen ook nog een sneeuwstorm aan te komen.
De boel in eigen handen nemen, blijkt de goden angst in te boezemen.
Kom maar op! we maken er morgen de mooiste CD presentatie ooit van!
Wees erbij. Samen trotseren we de goden.
En kijk 3voor12 heeft een stukje over de CD geschreven!

Dit kan toch wel??

Dank voor je reactie,

De CD+boek zijn 1 geheel. Er zijn geen promotie CD's omdat het boek onderdeel is van de CD.
Ik heb nu een paar keer van meerdere medewerkers van dezelfde redactie de vraag gehad of ik een CD voor een recensie op wilde sturen.
Voor alleen een recensie op een website of in een blaadje stuur ik 'm niet op. Daarvoor waren de kosten per CD/boek te hoog. Afgezien van de moeite. De eigengemaakte zeefdruk op de cover, het nummeren en de CD plaatsen.
Ik heb alle productie kosten zelf betaald. De CD+boek is met veel zorg gemaakt en wordt voor een heel redelijke prijs aangeboden, een platenmaatschappij hoeft er immers nu niets aan te verdienen. Later we er iets meer dan een recensie van maken. Hoeveel sterretjes, paardjes of duimpjes de CD krijgt vind ik in dit geval ook niet zo interessant. Het is een CD voor mensen die 'm op waarde kunnen schatten.
Voor interviews of diepgravende analyses in leuke tijdschriften, kranten en op leuke websites stuur ik de CD graag op!

Gegroet,
Melle

Het was onmogelijk om de glasmaster (de mal waar een CD van gemaakt wordt) voor zaterdag klaar te hebben. laat staan het persen zelf, dat in het oosten van Duitsland gebeurd.
Is het heel belangrijk voor je?
Dat vroeg de CD perser toen ik hem, na goed advies van vriendin Ilse nog maar eens belde.
Ja, al moet ik naar Duitsland rijden. Zaterdag wil ik de CD.
De perser zei: 'Ik bel je over 5 minuten terug'
Er wordt een uitzondering gemaakt. Ik zeg mijn etentje met Dogtag en de pastoor bij mijn vader af.
Robert Muda, die me heeft geholpen met het vormgeven van het boekje komt me ophalen. We moeten over een uur in Den Bosch zijn, een rit van anderhalf uur. In mijn straat krijgt hij een aanrijding.
De pastoor die het allemaal vanuit mijn luie stoel een beetje volgt, staat op en biedt zijn Lada Niva aan.
'Die kan wel wat hebben' grapt hij en geeft me zijn autosleutels.
Op naar Den Bosch!
Glasmaster Mario wacht ons al op. Hij checkt mijn CD en een 4 uur durend proces van het maken van een glasmaster begint.
Daar komt een hoop bij kijken.

Met de glasmaster rijden we langs Eersel naar Bladel. De Lada Niva van de pastoor wordt in die streken herkent. Veel getoeter en gezwaai.
We geven de glasmaster af bij een bedrijf in Bladel dat de CD gaat persen.
Morgen kan ik de 1000 bestelde CD's in Bladel ophalen.
Iedereen doet erg zijn best om de CD voor zaterdag klaar te hebben.

Dogtag leest en slaapt rustig op de Martin Visser bank een boek van R. Klinkhamer.
Ik word bijna gek van de carnaval anekdotes van de pastoor. Het tonpraten bijvoorbeeld, daar heeft hij zich vorig jaar zo mee vermaakt op zijn kansel. Dat hele verhaal heb ik zo'n 3 keer aan moeten horen. Godzeidank heeft hij veel te doen in Den Haag en Scheveningen en was hij na het ontbijt vertrokken. Alle tijd dus om serieus met Dogtag wat liedjes door te nemen.
Tussendoor kon ik de CD's ophalen in Rotterdam. Nerveus open ik de doos en direct bleek dat de CD persers een fout hebben gemaakt.
De opdruk was verkeerd. Wat zwart moest zijn was wit en wat zwart moest zijn klopte ook niet. GODVERDOMME.
Over een week ofzo worden de goeie afgeleverd. Bij de CD presentatie zal ik een oplossing verzinnen. Waarschijnlijk zet ik een code op de CD's. Die code kan je me dan mailen met je adres en zodra ik de juiste CD heb stuur ik 'm op. Dat komt wel goed, maar ik baal ervan.
Het avond eten voor Dogtag en de pastoor ging goed. Carbonara, die gaat me de laatste tijd goed af. Het eigeel mengen als pan van het vuur is, dat willen mensen nog wel eens vergeten.
Dank voor al uw reacties op de nieuwsbrief.
De CD+boekje zijn 1 geheel, in eigen beheer uitgebracht. Ik heb alles zelf betaald. Voor alleen een recensie op een website of in een blaadje stuur ik 'm niet op. Daarvoor waren de kosten te hoog. Ik kan de CD wel voor een heel redelijke prijs aanbieden, een platenmaatschappij hoeft er immers nu niets aan te verdienen. Voor interviews of diepgravende analyses in leuke tijdschriften, kranten en op leuke websites stuur ik de CD graag op, daar heb ik namelijk ook iets aan.
Morgenavond ben ik met Dogtag en de pastoor door mijn vader uitgenodigd om wat te komen eten. Dogtag vond het best als hij zijn eigen bestek maar mee mocht nemen. Ik hoop dat hij daarmee niet op zijn Bowie mes doelt, een doodeng mes dat hij me net trots liet zien.

De boekjes zijn in ieder geval prachtig geworden! De eerste 146 zijn genummerd.

Update: Het blijkt mogelijk de CD toch op de juiste manier klaar te hebben! Vandaag in de auto naar Den Bosch en Bladel. Morgen Kan ik 1000 CD's ophalen.

Morgen komt Dogtag.
Hij heet natuurlijk niet echt Dogtag, maar we vonden het ooit een passende naam.
Helemaal uit de Kempen in Brabant. Hij gaat een paar liedjes op het missionaris orgeltje meespelen tijdens de CD presentatie zaterdag.
We hadden hem ontmoet tijdens de opnames van 'Lawnmower Mind' in het vakantie huisje van mijn vader in Eersel.
We wandelden daar heel wat af tussen de opnames en kwamen, tijdes zo'n wandeling, een bouwvallige trailer tegen.
Daar woonde Dogtag. We raakte met hem aan de praat en hij bleek het orgel te bespelen in de kerk van Eersel. Hij nodigde ons uit om in zijn trailer zijn eigen gestookte drank te proeven. Een soort jenever.
Dat proeven werd drinken en toen is hij meegelopen naar ons vakantie huisje. Aldaar heeft hij het lied 'Lawnmower Mind' be-orgelt.
Dus morgen komt Dogtag, Hij wordt gebracht door de pastoor van de kerk in Eersel.
Ik vroeg of dat allemaal wel ging lukken met die sneeuw, maar de pastoor heet een auto met 4 wiel aandrijving, een Lada Niva, dus dat komt wel goed.
De pastoor en Dogtag blijven bij me logeren tot zondag. Dan moet de pastoor weer terug in Eersel zijn.
Ik zie er wat tegenop. Niet alleen omdat Dogtag in het verleden opgenomen is in een psychiatrische inrichting, wegens het niet meer in de hand kunnen houden van zijn emoties en hierdoor een gezin in zijn trailer 'gevangen' heeft gehouden. Ik weet dat het allemaal wel meeviel namelijk...nee, ik zie er vooral tegenop omdat ik nog maar nauwelijks aan mijn eigen huis gewend ben. Een pastoor onder mijn douche vind ik een erg raar idee. En wat geef je die mensen 's-ochtends te eten bijvoorbeeld? Nouja we zien het wel weer. Achteraf is het vast een mooi verhaal.

Ik vind ze altijd wel leuk die Lada Niva's