De Albert Heijn heeft die Westland-slaatjes precies nagemaakt en uit de schappen gehaald. De AH versie zit in precies een zelfde gouden bakje met transparant dekseltje dat net niet lekker past, een schijfje ei en vierkante stukjes wortel. Toch smaken ze iets minder dan de originele Westland slaatjes, maar om er nu voor naar een andere supermarkt te gaan is ook weer zo wat. Mag dat dan zomaar? Zijn de Westland slaatjes mensen nu niet boos? Er is niets over te vinden.
Straks rij ik naar Meterik een landelijk dorpje in Limburg. Liedjes spelen in een tuin.
De band Crappy Dogs speelt ook in die tuin. Ik ken het niet maar het klinkt erg gezellig.
Voor onderweg heb ik een rolletje drop Menthos gekocht. Ook weer zoiets. Als je daar te lang bij stilstaat zou je er treurig van kunnen worden, maar ik heb eigenlijk wel zin in de rit, het Limburgse land en de tuin om liedjes in te spelen.
Met Smutfish hebben we er een paar jaar geleden gespeeld. Zelden ergens zo vermoeid aangekomen. Vanuit Terschelling met de boot en daarna de trein, een heel gedoe, maar uiteindelijk erg leuk.
Naast dit alles is mijn telefoon kapot en moet ik op zoek naar een nieuwe. Iets met een navigatie systeem erin is misschien wel handig. Hoewel... Ach, de techniek heeft de charme allang ingehaald. Op naar Meterik!

In Stuttgart hing het balletje nog aan een draadje. Scoren was geen enkel probleem, een beetje te makkelijk.
Zie een foto hier. (Van toen het blog nog in het Engels moest)
Nu eindelijk ook een 'soccer urinal' in Nederland gevonden.
Het scoren is hier onmogelijk. Het balletje zit met een stukje plastic vast aan het goal.
In Taiwan zijn ze bezig met het ontwikkelen van een verbinding tussen twee urinoirs, zodat je bij elkaar kan scoren.
Ik kan niet wachten.

The Hague Jazz was leuk. Met Dick Zuilhof erbij was het weer vanouds Mowingclub 1.0
Van alle foto's die gemaakt zijn zal ik er tzt wat op de Mowingsite zetten.
Zondag was er een opening bij Galerie Willy Schoots in Eindhoven, waar, tot 20 augustus o.a. mijn 'Amazing Panton Chair' tekening hangt.
En...
kijk, kijk, kijk. Er komen warempel tomaten.
Door de omgang met mensen verwachtte ik dat de tomaten planten nog wel wat onuitgesproken eisen zouden stellen voordat ze werkelijk tomaten zouden maken. Maar nee. Ik voel me bijna schuldig.

Daar werd ik net gebeld of ik zondag op Terschelling tijdens Oerol kon spelen. Dat is toch wat te gortig.
Bovendien heb ik een nieuwe baan. Filmrecensent voor het Haags straatnieuws. Zondag ga ik naar mijn eerste film.
Het uniform voor de  Filmrecensent, een bruin ribfluwelen colbert met leren elleboogstukken en een pijp, heb ik voor de gelegenheid al aangeschaft. En dan maar woest kritische opmerkingen in mijn Moleskine notitieboekje schrijven.
Vanavond met de John Dear Mowing Club spelen op het The Hague Jazz festival in het World Forum. Het vroegere Congresgebouw. Een imposant gebouw. Leuk om daar een keer te spelen. Daar kan ik dan weer aan denken als ik er langsfiets. 'Goh daar heb ik eens opgetreden. Was best leuk.' Dat zijn de dingen die uiteindelijk van een optreden overblijven.

Het optreden van gister tijdens de The Hague Jazz 'warming up', op de Noord-boulevard in Scheveningen kan in het vreemde optredens boek.
Met de rode Golf de boulevard op stopte ik bij de eerste plek die wel wat festival-achtigs had.
Het traporgeltje uit de auto halen is altijd een heel gedoe, maar na wat gewrik komt het ding er met een luid kabaal uit.
Eenmaal in de strandtent, hangen er overal VVD logo's. Jazz...VVD... damn ik ben er in geluisd.
Het podium bleek verder de boulevard op.
Precies tussen de Feest tent van de VVD en de feesttent van de PVV op de pier.
Tijdens het optreden regent het.
Het publiek bestaat vooral uit de zee en politie auto's die heen en weer rijden.
Na afloop krijgen we in restaurant 'De Mollige Haan' kip met patat. Voor Sean is er vis.
Eenmaal thuis zie ik de VVD tent weer van binnen.
Vanavond om 18.00 uur de volgende 'warming up'. In Gember, het restaurant van het Gemeente museum.
kijk, een CDA vlag wappert hoopvol boven een strandtent.

Vanavond om 18.00 uur speelt John Dear Mowing Club tijdens de Warming Up van het The Hague Jazz festival op de Noord boulevard in Scheveningen.
Morgen, ook in het kader van de warming up van The Hague Jazz speelt John Dear om 18.00 uur in Gember. Gember is, zo heb ik begrepen, het restaurant van het Gemeentemuseum in Den Haag.
En dan zaterdag 12 juni, 22:30 – 23:30 op het echte The Hague Jazz festival in het World Forum.
Wat erg leuk en bijzonder is, is dat Smutfish en John Dear Mowing Club gitarist Dick Zuilhof meespeelt met deze optredens.
Tussen dit alles door teken ik een schreeuwende burgemeester's vrouwen voor de poster van het Crossing Border festival.

Gek, dat als je erg lang naar iets zoekt, het vinden ervan dan een beetje tegenvalt.
Hoewel mensen er op Facebook bijna een dagtaak van gemaakt hebben, bleef de titel van de film waar de zin 'If the phone doesn't ring it's me' in voorkomt onvindbaar.
Totdat ik gister achteloos in Halliwell's film  & video Guide bladerde. Niets internet, niets Google, gewoon een papieren boek.
Het is te laat om het in het boekje Melleville te vermelden, maar niet te laat voor op het weblog.
De film heet 'Hear My Song' en ik snap niet dat we 'm niet gevonden hebben. Klik hier voor de film op IMDB.
De opening in Livingstone Gallery was erg leuk gister, leuk dat jullie er waren, en voor hen die er niet waren...de tentoonstelling is nog te zien tot 24 juli.

Opening: 6 juni om 16.00 uur.
Livingstone gallery international contemporary art
 
Anna Paulownastraat 70 A/B, 2518 BH Den Haag, 070-3609428,
wo t/m za 12.00-17.00 uur, laatste zondag v/d maand 12.00-17.00 uur

De ketting brak van mijn tot stadsfiets gedegradeerde single-speed fiets, die weer gerecycled (ha, daar komt dat woord dus vandaan) was van mijn trouwe Jan Janssen Hybride. Alsof de boetedoening nog niet voldaan was.
Nu kon ik er natuurlijk weer een nieuwe ketting op zetten, een racefietsketting zou zelfs nog beter zijn, die schijnen sterker te zijn.
Het inkorten van de ketting met zo'n eh..kettingpons waarmee je een ketting-segmentje openmaakt is hopeloos gepiel, zeker met dat hoesten de laatste tijd. Het weer sluitend maken van de ketting is misschien nog wel erger, over het algemeen is de ketting dan iets te kort of te lang zodat je weer opnieuw moet beginnen.
Die mislukte single speed wijst me, ook als stadsfiets, telkens weer op mijn technisch onvermogen.
Ik heb de fiets in de schuur gezet om er even niet mee geconfronteerd te worden.
Vandaag was ik het zat. Ik heb een fiets gekocht. Een tweede hands 'personal bike'. De Volvo onder de fietsen. Echt hard gaat ie niet, maar daar is de racefiets voor.
Nooit meer klungelen met fietsen.
Kijk hier fiets ik door een tunneltje op mijn nieuwe fiets.
De foto is gemaakt door mijn broer Jasper. Hij maakt elke dag een foto. Hier is zijn website.